Heb je ooit weleens het gevoel gehad alleen en verdrietig te zijn zonder dat je weet waarom?
Ook al heb je heel veel lieve vrienden om je heen die om je geven. Je kunt het niet helpen je toch een beetje down te voelen... Zo'n moment heb ik nu een beetje. Dat is al een tijdje aan de gang. Ik weet niet waarom ik me zo voel. Misschien omdat mijn eczeem mij beperkt in veel sociale aspecten en mij dat nu dwars gaat zitten? Ik denk eigenlijk dat het heel veel dingen zijn die ik heb opgekropt, waar ik een beetje ontevreden over ben, of waar ik me zorgen om maak, of waar ik me aan erger. Bij dat soort momenten probeer ik dat gevoel vaak te onderdrukken. Omdat ik het niet fijn vind om mensen te laten merken dat ik in een niet zo'n goede bui ben. Bij mijn familie maakt het me niet zoveel uit. Maar bij vrienden merk ik dat ik vaak voorzichtig ben met dit soort dingen. Misschien dat ik bang ben dat ze me niet zo leuk meer zullen vinden als ze merken dat ik in werkelijkheid een vreselijk, irritante, egoïstische zeurpiet ben? Ik krop mijn gevoelens heel vaak op. Vooral als ik verdrietig ben. Eigenlijk is dat heel slecht voor mij. Vooral voor mijn eczeem, want zo zorg ik dat er emotionele spanning onder mijn huid zit. Waarom laat ik het mezelf niet toe om te huilen als ik verdrietig ben? Ik denk dat het komt omdat ik dan denk dat ik zielig ben? De weg naar genezing is echt een moeilijke weg... Ik heb momenten waarbij het echt een stuk beter met mij gaat, maar dan zijn er weer dagen waarop het lijkt alsof ik weer in het oude patroon terug ga vallen.
Momenteel ben ik havo gaan doen en heb ik net het vierde jaar afgerond. Ik heb sinds de start van dit schooljaar ook veel nieuwe vrienden gemaakt. Ik ben er heel blij mee. Ze zijn heel aardig en ik heb elke dag de grootste lol met ze. Ze accepteren me zoals ik ben en ze betrekken me ook overal bij. Ik heb dit jaar volgens mij voor het eerst echt het gevoel gehad dat ik ergens bij hoorde. Het was een zeldzame, warme gevoel waar ik gelukkig en blij van werd. Dit jaar heb ik dan wel gehaald. Maar het was niet zonder obstakels. Ik had ook dit jaar weer veel last van mijn eczeem. Ik ben dan geloof ik ongeveer 60% van de tijd afwezig geweest. Daarom was ik vaak best wel nerveus, omdat ik niet wist hoe ik het in de toetsweek zou doen. Gelukkig ging het elke keer redelijk goed. Ik ben dan ook geslaagd met geen enkele onvoldoendes op mijn rapport. Dat is echt iets waar ik me echt blessed voor voel. Ik ben nu over naar 5 havo. Ook al duurt het nog een tijdje, de gedachte eraan maakt me weer een beetje zenuwachtig, omdat dat het examenjaar is. Je moet dan heel veel werkstukken enzo maken. Volgend jaar is echt een belangrijk jaar. Vooral als je snel van de middelbare school af wilt zijn haha :P Ik heb het vierde jaar dit keer gewoon voor de derde keer gedaan. Eerst 2x op vwo, nu op havo. Ik begin het zo langzamerhand een beetje zat te worden. Ik wil volgend jaar echt hard mijn best gaan doen, zodat ik ga slagen! Ik wil echt niet langer op de middelbare school zitten! Iedereen om mij heen weet nu al ongeveer naar welke universiteit hij/zij wilt gaan of welke opleiding hij/zij wilt doen, maar ik heb echt nog geen idee! >< Daar maak ik me ook weleens zorgen over... Ik vraag me vaak af wat er eigenlijk van mij wordt... Ik heb hele erge eczeem en daar komt ook nog eens extreme voedselallergie bij... Dat wordt niet makkelijk als ik later een baan wil nemen. Ik twijfel dan ook best vaak over mijn toekomst. Bovendien kan niemand mij de garantie geven dat mijn eczeem op een dag voor 100% weg zal gaan, dus kan ik alleen hopen op het beste.
Volgend jaar krijg ik gelukkig wel hulp van de rugzak. Dat is een hulpmiddel waarbij een begeleider mij komt helpen als ik voor een lange tijd afwezig ben van school. Diegene zorgt er dan voor dat dan toch nog de stof kan bijhouden. Ik heb die hulp echt hard nodig. Want ik weet bijna zeker dat ik volgend jaar weer voor een lange tijd afwezig zal zijn. Dit jaar was het immers niet te vermijden.
Ik voel me vandaag niet zo lekker. Ik ben ongesteld geworden en ik begin nu buikpijn te krijgen. Dus ga ik dit zo langzamerhand afronden. Ik vertrek zaterdag de 24e toch weer naar China voor 4 weken. Daar is youtube niet toegankelijk, dus heb ik genoeg tijd om dit dagboek verder te updaten.
Waar ik verder nog soort van over zat te piekeren was het feit dat mijn vriendinnen nu al klaar met de middelbare school zijn. Ze hebben al hun gala gehad en ik heb ook al de foto's van de diploma uitreiking gezien. Ik zat de laatste tijd een beetje te denken hoe we hierna elkaar niet meer zo vaak zullen spreken of elkaar niet meer zo vaak kunnen zien als we willen. Ik denk dat ik door dat idee een beetje droevig werd. Misschien ook door het feit dat ze op de universiteit nieuwe vrienden zullen maken. Ik ben denk ik bang dat ze me dan zullen vergeten. Want vriendschap moet onderhouden worden. Je hoort met elkaar af te spreken, leuke dingen met elkaar te doen, zoals film kijken, shoppen, chillen etc. Als je dat niet doet, heb je kans dat het contact gaat verwateren. Dat is iets waar ik heel erg tegenop kijk en waarvan ik hoop dat dat niet gaat gebeuren. Als ik mijn vriendinnen hoor praten over waar ze allemaal naartoe gaan zonder ouders, ben ik blij voor ze.. Maar diep van binnen voel ik dan een soort gat van verdriet en spijt, omdat ik niet met ze mee kan gaan en de dingen niet met ze mee kan beleven. Mijn paranormale dokter zei tegen mij dat ik de dingen gewoon moet accepteren zoals ze zijn. Ik heb nou eenmaal eczeem, dat zorgt nou voor bepaalde beperkingen. Het is niet zo dat ik het heel erg slecht heb. Ik bedoel, ik heb vrienden kunnen maken die heel erg lief zijn en om mij geven. Maar ik kan het toch niet helpen me af en toe sip te voelen, als ik mijn vriendinnen lol zie maken of hun avonturen hoor vertellen waar ik bij kon zijn als ik geen eczeem & voedselallergie had gehad. Ik voel me op dat moment zo alleen....en soort van verlaten...
Maarja, wat doe je eraan he? Ik kan nu alleen hopen dat mijn eczeem op een gegeven moment beter zal worden en dat mijn voedselallergie een stuk minder zal zijn, zodat ik op een dag hopelijk ook een (verre) reis kan maken met mijn vriendinnen zonder mijn ouders. Op de een of andere manier heb ik het gevoel dat het nog een heeele lange tijd zal duren... We zien wel. Eerst moet ik maar eens het vijfde jaar door zien te komen haha :P Ik moet zorgen dat ik slaag voor mijn examens en mijn diploma haal. De rest komt dan wel....hoop ik...
zondag 18 juli 2010
vrijdag 28 augustus 2009
Ik voel me vreselijk vandaag!! T^T
Beste lezers/lezeressen,
Wat ik nu ga schrijven is een heel depressief stukje,
omdat ik me vandaag echt niet lekker voel.
Dus als je geen zin hebt om treurige gezeur aan te horen, adviseer ik je dit niet te lezen!!
Dus als je het toch doet en het tegenvalt, is het je eigen schuld! (Sorry voor de rudeness, maar ik ben nu in een slechte bui :P)
Ik voel me vandaag echt vreselijk!! Een tijdje geleden (ongeveer anderhalve week terug) is mijn eigen paranormale dokter terug gekomen van vakantie. En toen hij mij die zaterdag behandelde ging het wel oke. Maar toen ik de woensdag erna weer naar hem toe kwam, viel mijn eczeem toestand weer een beetje tegen. Ik zei toen tegen hem dat ik kruidenthee dronk. Hij zei daarna tegen mij dat het misschien dat beter was als ik een tijdje met kruidenthee zou stoppen. Misschien dat dat beter zou werken. Want tot nu toe gaat mijn eczeem nog als een golvende beweging. Op en neer, op en neer (eventjes beter en dan lijkt het weer wat minder goed te gaan). De kruidenthee met de paranormale behandeling kan met elkaar botsen. Hij probeert namelijk vrede in mijn lichaam te brengen. Terwijl de kruidenthee iets in mijn lichaam veranderd. En dat is ook zo. Want als ik bijvoorbeeld mijn huid kapot heb gekrabt, komt er vocht uit mijn huid. En als ik dan kruidenthee drink, zorgt het ervoor dat het langzaam stopt. Ik was best wel zenuwachtig toen ik hoorde dat ik met de kruidenthee moest stoppen. Want ik drink het al heel lang. En ik was ook bang dat mijn eczeem erger zou worden als ik ermee zou stoppen. Maar aan de andere kant ging ik wel 2 keer per week naar hem toe. Dus kon ik wel eerst 2 dagen zonder kruidenthee proberen en daarna als het erger wordt, gewoon weer kruidenthee drinken. Nou heb ik voor zover dus al bijna 1 week zonder kruidenthee gedaan (ik ben vorige week zaterdag gestopt met kruidenthee drinken). Nouja eigenlijk zijn het al 7 dagen, dus heb ik al een 1 week zonder kruidenthee gedaan :P.
In het begin ging het nog wel goed. Ik voelde me ook echt blij dat ik geen kruidenthee hoefde te drinken. Want ik drink het al zo lang! En het is ook een vies drankje. Dus was ik echt blij dat ik dat niet meer hoefde te drinken. Het voelde als een soort van vrijheid aan. Mijn moeder was er ook heel erg blij mee, want dan hoefde ze me er niet steeds aan te herinneren dat ik dat moest drinken. Het voorbereiden van de thee kost ook veel moeite. En als je de restjes prut van de thee weggooit in de containers komen er ook nog eens veel vliegen op af. Dus dat is ook een grote nadeel. Maar daar waren we nu dus eventjes vanaf. Nouja, eerst ging het dus nog goed. Maar de laatste tijd voelde ik me steeds slechter. Vooral de laatste 2 dagen. Ik had echt last van mijn armen. Omdat ik niet aan mijn armen mocht krabben, krabde ik aan mijn benen. Nu is de huid daar ook bijna allemaal open en heb ik ook last van eczeem aan mijn benen T-T. Echt, het huilen staat mij nader dan lachen. Ik merk ook dat eczeemplaatsen op mijn armen een beetje groter zijn geworden. Op mijn schouders is het eczeem ook 'n beetje erger geworden.
Als ik dat allemaal zie voel ik me zo verschrikkelijk!! T-T Ik wou echt dat ik op dit moment een einde aan mezelf kon maken! Of dat ik mijn armen eraf kon hakken, zodat ik de jeuk niet zo zou voelen en de rest van lichaam niet kapot kan krabben. Ik heb echt ZO'N LAST VAN JEUK!! IK WORD ER GEWOON GEK VAN!!! Ik heb echt het gevoel dat ik zit te flippen! Net heb ik dan ook een poosje keihard zitten huilen, omdat ik me zo slecht voelde. Ik zit echt niet lekker in mijn vel! Ik wou zo graag dat ik van lichaam kon wisselen met iemand!! Het maakt me niet uit wat voor een lichaam! Het maakt me niet uit of het een dik lichaam is of een lelijk lichaam of een te mager lichaam. Als het maar geen eczeem heeft of allergisch is voor dingen!! Ik heb soms echt het gevoel dat mijn geest gevangen zit in een lichaam die ik niet wil hebben. Ik wil vrij zijn!! Ik wil dingen doen die de andere meisjes van mijn leeftijd ook allemaal aan het doen zijn (ik ben nu 17 jaar)!! Ik wil ook met vriendinnen kunnen uitgaan!! Ik wil ook een nachtje bij iemand kunnen logeren!! Ik wil ook met een stel vriendinnen op vakantie kunnen of gewoon ergens dicht in de buurt gaan winkelen of lol maken!! Maar dat is allemaal TEVEEL GEVRAAGD!!!
Ik had ergens gelezen dat iemand zei:' Als iedereen zijn eigen problemen bij elkaar zou gooien en de problemen van de anderen zou zien. Dan zou degene zijn eigen problemen terugnemen.' Ik vond dat wel een mooie uitspraak. En soms denk ik:' Dat is misschien ook zo.' Maar op dit moment zou ik niets liever willen dan te willen wisselen met iemands anders z'n leven. Het mag dan misschien niet zo perfect zijn. Misschien zou ik dan hard moeten werken om alles wat ik wil aan te schaffen. Maar dat heb ik er dan echt wel voor over. Alles behalve dit!! Want dan kan ik tenminste de dingen doen die ik wil doen. Zoals lol maken met vriendinnen! Ik heb op dit moment echt het gevoel alsof mijn hart wordt verscheurd door verdriet, bitterheid, pijn & angst! Ik wil zo graag zoveel leuke dingen doen!! Zoals allerlei spirituele beurzen bezoeken, een dagje winkelen met vriendinnen in rotterdam amsterdam of eindhoven ofzo, en nog zo veel MEER dingen!! Maar dat kan ik allemaal niet!! Allemaal door mijn eczeem en mijn STOMME voedselallergie!! T^T Een ding wat ik zeker niet kan doen is dus met vriendinnen naar een ver land reizen. Want ik kan het eten daar gewoon niet eten. Net zoals ik nu echt dol ben op japan en korea. Ik zou daar nooit naartoe kunnen gaan omdat het eten daar voor 90% (misschien wel meer) uit zeevoedsel bestaat. Ik voel me beperkt in zoveel dingen!!
Eerst dacht ik dat ik het nog wel aankon. Omdat ik nog hoop had dat het met de jaren allemaal wel beter zou worden en dat mijn voedselallergie misschien minder zou worden. Maar nu het allemaal dichter bij komt (ik ben nu al 17!!), begin ik toch een beetje te wanhopen en trek ik me dat toch wel erg aan. Vooral omdat ik nu nog 2 jaar op school moet zitten, doordat ik mijn vwo niet kon halen. Nu doe ik dus havo en mijn vriendinnen zitten al in hun laatste jaar op vwo. Ik heb dus nog maar 1 jaar de tijd om leuke dingen met ze te doen. En daarna gaan ze naar de universiteiten die verder weg zijn. En dan heb ik dus niet meer de kans om zo vaak met ze af te spreken. Ik wil echt ZOO GRAAG een keertje bij iemand logeren of dat iemand bij mij logeert. Maar zelfs DAT is teveel gevraagd! T^T Ik voel me op nu echt zo ellendig dat ik het niet eens onder woorden kan brengen. Als ik dit dan tegen mijn psycholoog of tegen mijn dokter zeg, zeggen ze steeds dat dit normaal is en dat ik niet zo ver weg moet denken. Ik moet van ze in het 'nu' leven. Maar ik kan het niet helpen om zo te denken. Want het is gewoon de realiteit. Het is gewoon de weg die komt. De weg waar je niet uit kunt ontsnappen.
Mijn jeuk is s'nachts het ergst. Dat zei ik ook tegen mijn paranormale dokter. Hij zei dat hij me elke avond om 10 uur 5 min zou instralen van een afstand. Hij zou dan zijn hand leggen op het plekje onder de navel en dan heel sterk aan mij denken. Ik zou dan hetzelfde moeten doen. In het begin werkte het wel (vorige week zaterdag). Maar die nacht erna (zondag) ging het weer niet zo goed. Dus had mijn vader hem de volgende dag (maandag) gebeld om te vragen of hij mij langer kon behandelen. Dat deed hij dus en daarna ging het weer even goed. Maar vannacht ging het helemaal mis. Ik had zo'n last van mijn eczeem dat ik me totaal niet kon concentreren. Ik had veel pijn en superveel jeuk en nouja...ik zat gewoon echt niet lekker in mijn vel! Ik wilde dit eigenlijk voor mezelf houden. Want dit zijn toch wel erg depressieve gedachtes. Maar mijn dokter zei dat het niet goed is als ik alles opkrop. Want dat zou weer voor allerlei spanning zorgen onder mijn huid en dat zou mijn eczeem kunnen verergeren. Dus heb ik maar besloten om mijn gedachtes hier neer te zetten.
Ik moet ook van de dokter & de psycholoog leren om te ontspannen. Want als mijn lichaam rust heeft, heb ik niet zo'n last van jeuk. Misschien dat ik daardoor s'nachts dan ook beter kan slapen. Ontspanningsoefeningen trekken mij niet zo erg aan. Dus had ik niet zo'n zin om die dingen te doen. Maar een vriendin van mij zei dat ze graag yoga wilde doen. En dat leek mij ook wel interessant. Dus vroeg ik toen ik bij mijn paranormale dokter was of yoga misschien iets voor mij was. Hij zei dat het wel goed voor mij was, omdat ik dan leerde om te ontspannen & het is ook goed voor je lichaam. Dus vond hij het goed dat ik dat ging doen. Hij raadde mij dat zelfs aan haha. En nou is dus alles bijna geregeld.
In ieder geval ga ik dus een keertje met die vriendin naar een gratis proefles van yoga om te kijken hoe dat is. Maar ik ben bang dat ik mezelf dan helemaal in moet wikkelen in het verband. Mijn armen zijn al bijna helemaal open (ik heb een hele grote wond op mijn armen, dus als ik kleren draag moet ik vaak een doek om mijn armen doen, want anders maak ik mijn kleren vies. En als ik die doeken om mijn armen heb, voel ik me veiliger. Want dan valt het erge eczeem op mijn armen niet zo op. Nouja, dat kun je dan niet zien. En dat vind ik fijner). En op mijn benen heb ik nu ook best wel veel wondjes waar nog vocht uitkomt. Dus als ik daar dan geen verband of gaaskompres of wat dan ook opdoe, dan zit mijn broek onder. En dat is vies. Mijn moeder zegt dat het niet erg is, omdat je die kleren nog altijd kunt wassen. Dat is ook zo. Maar ik kan het niet helpen om het erg te vinden dat ik mijn kleren vies maak. Soms irriteer ik me zo erg aan mezelf! Ik wou dat ik wat makkelijker met alles om kon gaan. Dat ik wat relaxter in mijn vel kon zitten. Maar helaas, zo ben ik niet. Niet dat ik ergens in geloof ofzo. Maar soms heb ik het gevoel alsof god mij niet mag. Dat hij mijn familie veracht en daarom heeft besloten om mij een van de ergste mogelijke ellendige dingen te geven en alle goede dingen die in mijn leven komen tegen te werken. Het is een absurd idee dat weet ik. Maar soms heb ik gewoon zo'n gevoel en denk ik dat. Ik kan het niet helpen...
Dit artikel wordt nu wel erg lang, dus hou ik er nu mee op. Ik post zometeen denk ik nog een nieuw artikel, omdat ik nog best wel veel te vertellen heb. Bovendien heb ik al een lange tijd niks meer geblogd. Dus is dit een soort van goedmakertje :P. Nou ehm...dan wens ik jullie verder nog een prettige dag/middag/nacht! (of whatever de tijdstip is dat jullie dit zitten te lezen) Tot de volgende artikel!! Peace!! ^^ (ik weet dat het raar is om een superdepri artikel te beeindigen met 'peace' :P, maar mijn bui is nu wel een beetje gezakt. Ik voel me nu weer wat beter haha. En het bloggen zorgt ook wel voor afleiding van mijn eczeem + jeuk, dus is dat wel fijn! ^^ Mijn frustraties uiten helpt dus echt hahaha :P)
Wat ik nu ga schrijven is een heel depressief stukje,
omdat ik me vandaag echt niet lekker voel.
Dus als je geen zin hebt om treurige gezeur aan te horen, adviseer ik je dit niet te lezen!!
Dus als je het toch doet en het tegenvalt, is het je eigen schuld! (Sorry voor de rudeness, maar ik ben nu in een slechte bui :P)
Ik voel me vandaag echt vreselijk!! Een tijdje geleden (ongeveer anderhalve week terug) is mijn eigen paranormale dokter terug gekomen van vakantie. En toen hij mij die zaterdag behandelde ging het wel oke. Maar toen ik de woensdag erna weer naar hem toe kwam, viel mijn eczeem toestand weer een beetje tegen. Ik zei toen tegen hem dat ik kruidenthee dronk. Hij zei daarna tegen mij dat het misschien dat beter was als ik een tijdje met kruidenthee zou stoppen. Misschien dat dat beter zou werken. Want tot nu toe gaat mijn eczeem nog als een golvende beweging. Op en neer, op en neer (eventjes beter en dan lijkt het weer wat minder goed te gaan). De kruidenthee met de paranormale behandeling kan met elkaar botsen. Hij probeert namelijk vrede in mijn lichaam te brengen. Terwijl de kruidenthee iets in mijn lichaam veranderd. En dat is ook zo. Want als ik bijvoorbeeld mijn huid kapot heb gekrabt, komt er vocht uit mijn huid. En als ik dan kruidenthee drink, zorgt het ervoor dat het langzaam stopt. Ik was best wel zenuwachtig toen ik hoorde dat ik met de kruidenthee moest stoppen. Want ik drink het al heel lang. En ik was ook bang dat mijn eczeem erger zou worden als ik ermee zou stoppen. Maar aan de andere kant ging ik wel 2 keer per week naar hem toe. Dus kon ik wel eerst 2 dagen zonder kruidenthee proberen en daarna als het erger wordt, gewoon weer kruidenthee drinken. Nou heb ik voor zover dus al bijna 1 week zonder kruidenthee gedaan (ik ben vorige week zaterdag gestopt met kruidenthee drinken). Nouja eigenlijk zijn het al 7 dagen, dus heb ik al een 1 week zonder kruidenthee gedaan :P.
In het begin ging het nog wel goed. Ik voelde me ook echt blij dat ik geen kruidenthee hoefde te drinken. Want ik drink het al zo lang! En het is ook een vies drankje. Dus was ik echt blij dat ik dat niet meer hoefde te drinken. Het voelde als een soort van vrijheid aan. Mijn moeder was er ook heel erg blij mee, want dan hoefde ze me er niet steeds aan te herinneren dat ik dat moest drinken. Het voorbereiden van de thee kost ook veel moeite. En als je de restjes prut van de thee weggooit in de containers komen er ook nog eens veel vliegen op af. Dus dat is ook een grote nadeel. Maar daar waren we nu dus eventjes vanaf. Nouja, eerst ging het dus nog goed. Maar de laatste tijd voelde ik me steeds slechter. Vooral de laatste 2 dagen. Ik had echt last van mijn armen. Omdat ik niet aan mijn armen mocht krabben, krabde ik aan mijn benen. Nu is de huid daar ook bijna allemaal open en heb ik ook last van eczeem aan mijn benen T-T. Echt, het huilen staat mij nader dan lachen. Ik merk ook dat eczeemplaatsen op mijn armen een beetje groter zijn geworden. Op mijn schouders is het eczeem ook 'n beetje erger geworden.
Als ik dat allemaal zie voel ik me zo verschrikkelijk!! T-T Ik wou echt dat ik op dit moment een einde aan mezelf kon maken! Of dat ik mijn armen eraf kon hakken, zodat ik de jeuk niet zo zou voelen en de rest van lichaam niet kapot kan krabben. Ik heb echt ZO'N LAST VAN JEUK!! IK WORD ER GEWOON GEK VAN!!! Ik heb echt het gevoel dat ik zit te flippen! Net heb ik dan ook een poosje keihard zitten huilen, omdat ik me zo slecht voelde. Ik zit echt niet lekker in mijn vel! Ik wou zo graag dat ik van lichaam kon wisselen met iemand!! Het maakt me niet uit wat voor een lichaam! Het maakt me niet uit of het een dik lichaam is of een lelijk lichaam of een te mager lichaam. Als het maar geen eczeem heeft of allergisch is voor dingen!! Ik heb soms echt het gevoel dat mijn geest gevangen zit in een lichaam die ik niet wil hebben. Ik wil vrij zijn!! Ik wil dingen doen die de andere meisjes van mijn leeftijd ook allemaal aan het doen zijn (ik ben nu 17 jaar)!! Ik wil ook met vriendinnen kunnen uitgaan!! Ik wil ook een nachtje bij iemand kunnen logeren!! Ik wil ook met een stel vriendinnen op vakantie kunnen of gewoon ergens dicht in de buurt gaan winkelen of lol maken!! Maar dat is allemaal TEVEEL GEVRAAGD!!!
Ik had ergens gelezen dat iemand zei:' Als iedereen zijn eigen problemen bij elkaar zou gooien en de problemen van de anderen zou zien. Dan zou degene zijn eigen problemen terugnemen.' Ik vond dat wel een mooie uitspraak. En soms denk ik:' Dat is misschien ook zo.' Maar op dit moment zou ik niets liever willen dan te willen wisselen met iemands anders z'n leven. Het mag dan misschien niet zo perfect zijn. Misschien zou ik dan hard moeten werken om alles wat ik wil aan te schaffen. Maar dat heb ik er dan echt wel voor over. Alles behalve dit!! Want dan kan ik tenminste de dingen doen die ik wil doen. Zoals lol maken met vriendinnen! Ik heb op dit moment echt het gevoel alsof mijn hart wordt verscheurd door verdriet, bitterheid, pijn & angst! Ik wil zo graag zoveel leuke dingen doen!! Zoals allerlei spirituele beurzen bezoeken, een dagje winkelen met vriendinnen in rotterdam amsterdam of eindhoven ofzo, en nog zo veel MEER dingen!! Maar dat kan ik allemaal niet!! Allemaal door mijn eczeem en mijn STOMME voedselallergie!! T^T Een ding wat ik zeker niet kan doen is dus met vriendinnen naar een ver land reizen. Want ik kan het eten daar gewoon niet eten. Net zoals ik nu echt dol ben op japan en korea. Ik zou daar nooit naartoe kunnen gaan omdat het eten daar voor 90% (misschien wel meer) uit zeevoedsel bestaat. Ik voel me beperkt in zoveel dingen!!
Eerst dacht ik dat ik het nog wel aankon. Omdat ik nog hoop had dat het met de jaren allemaal wel beter zou worden en dat mijn voedselallergie misschien minder zou worden. Maar nu het allemaal dichter bij komt (ik ben nu al 17!!), begin ik toch een beetje te wanhopen en trek ik me dat toch wel erg aan. Vooral omdat ik nu nog 2 jaar op school moet zitten, doordat ik mijn vwo niet kon halen. Nu doe ik dus havo en mijn vriendinnen zitten al in hun laatste jaar op vwo. Ik heb dus nog maar 1 jaar de tijd om leuke dingen met ze te doen. En daarna gaan ze naar de universiteiten die verder weg zijn. En dan heb ik dus niet meer de kans om zo vaak met ze af te spreken. Ik wil echt ZOO GRAAG een keertje bij iemand logeren of dat iemand bij mij logeert. Maar zelfs DAT is teveel gevraagd! T^T Ik voel me op nu echt zo ellendig dat ik het niet eens onder woorden kan brengen. Als ik dit dan tegen mijn psycholoog of tegen mijn dokter zeg, zeggen ze steeds dat dit normaal is en dat ik niet zo ver weg moet denken. Ik moet van ze in het 'nu' leven. Maar ik kan het niet helpen om zo te denken. Want het is gewoon de realiteit. Het is gewoon de weg die komt. De weg waar je niet uit kunt ontsnappen.
Mijn jeuk is s'nachts het ergst. Dat zei ik ook tegen mijn paranormale dokter. Hij zei dat hij me elke avond om 10 uur 5 min zou instralen van een afstand. Hij zou dan zijn hand leggen op het plekje onder de navel en dan heel sterk aan mij denken. Ik zou dan hetzelfde moeten doen. In het begin werkte het wel (vorige week zaterdag). Maar die nacht erna (zondag) ging het weer niet zo goed. Dus had mijn vader hem de volgende dag (maandag) gebeld om te vragen of hij mij langer kon behandelen. Dat deed hij dus en daarna ging het weer even goed. Maar vannacht ging het helemaal mis. Ik had zo'n last van mijn eczeem dat ik me totaal niet kon concentreren. Ik had veel pijn en superveel jeuk en nouja...ik zat gewoon echt niet lekker in mijn vel! Ik wilde dit eigenlijk voor mezelf houden. Want dit zijn toch wel erg depressieve gedachtes. Maar mijn dokter zei dat het niet goed is als ik alles opkrop. Want dat zou weer voor allerlei spanning zorgen onder mijn huid en dat zou mijn eczeem kunnen verergeren. Dus heb ik maar besloten om mijn gedachtes hier neer te zetten.
Ik moet ook van de dokter & de psycholoog leren om te ontspannen. Want als mijn lichaam rust heeft, heb ik niet zo'n last van jeuk. Misschien dat ik daardoor s'nachts dan ook beter kan slapen. Ontspanningsoefeningen trekken mij niet zo erg aan. Dus had ik niet zo'n zin om die dingen te doen. Maar een vriendin van mij zei dat ze graag yoga wilde doen. En dat leek mij ook wel interessant. Dus vroeg ik toen ik bij mijn paranormale dokter was of yoga misschien iets voor mij was. Hij zei dat het wel goed voor mij was, omdat ik dan leerde om te ontspannen & het is ook goed voor je lichaam. Dus vond hij het goed dat ik dat ging doen. Hij raadde mij dat zelfs aan haha. En nou is dus alles bijna geregeld.
In ieder geval ga ik dus een keertje met die vriendin naar een gratis proefles van yoga om te kijken hoe dat is. Maar ik ben bang dat ik mezelf dan helemaal in moet wikkelen in het verband. Mijn armen zijn al bijna helemaal open (ik heb een hele grote wond op mijn armen, dus als ik kleren draag moet ik vaak een doek om mijn armen doen, want anders maak ik mijn kleren vies. En als ik die doeken om mijn armen heb, voel ik me veiliger. Want dan valt het erge eczeem op mijn armen niet zo op. Nouja, dat kun je dan niet zien. En dat vind ik fijner). En op mijn benen heb ik nu ook best wel veel wondjes waar nog vocht uitkomt. Dus als ik daar dan geen verband of gaaskompres of wat dan ook opdoe, dan zit mijn broek onder. En dat is vies. Mijn moeder zegt dat het niet erg is, omdat je die kleren nog altijd kunt wassen. Dat is ook zo. Maar ik kan het niet helpen om het erg te vinden dat ik mijn kleren vies maak. Soms irriteer ik me zo erg aan mezelf! Ik wou dat ik wat makkelijker met alles om kon gaan. Dat ik wat relaxter in mijn vel kon zitten. Maar helaas, zo ben ik niet. Niet dat ik ergens in geloof ofzo. Maar soms heb ik het gevoel alsof god mij niet mag. Dat hij mijn familie veracht en daarom heeft besloten om mij een van de ergste mogelijke ellendige dingen te geven en alle goede dingen die in mijn leven komen tegen te werken. Het is een absurd idee dat weet ik. Maar soms heb ik gewoon zo'n gevoel en denk ik dat. Ik kan het niet helpen...
Dit artikel wordt nu wel erg lang, dus hou ik er nu mee op. Ik post zometeen denk ik nog een nieuw artikel, omdat ik nog best wel veel te vertellen heb. Bovendien heb ik al een lange tijd niks meer geblogd. Dus is dit een soort van goedmakertje :P. Nou ehm...dan wens ik jullie verder nog een prettige dag/middag/nacht! (of whatever de tijdstip is dat jullie dit zitten te lezen) Tot de volgende artikel!! Peace!! ^^ (ik weet dat het raar is om een superdepri artikel te beeindigen met 'peace' :P, maar mijn bui is nu wel een beetje gezakt. Ik voel me nu weer wat beter haha. En het bloggen zorgt ook wel voor afleiding van mijn eczeem + jeuk, dus is dat wel fijn! ^^ Mijn frustraties uiten helpt dus echt hahaha :P)
maandag 10 augustus 2009
The Butterfly effect
Hallo mensen!! ^-^
Hier ben ik dan weer. Ik zou eigenlijk gaan vertellen over mijn paranormale behandeling die ik donderdag in Elst heb gehad. Maar ik vond dat ik een beetje teveel achter elkaar over die paranormale behandelingen aan het praten ben. Dus bewaar ik dat maar voor de volgende keer hahaha :P Ik ga vandaag vertellen over een film die ik vorige week zondag heb gezien. Het heet 'The butterfly effect'. Het is een hele goede film die veel indruk op me heeft gemaakt. Het zette me ook aan het denken. Dus dacht ik dat ik dat maar beter op mijn blog kon zetten hihi :P
De film ging dus (kort samengevat) over een een man (ashton kutcher) die zijn verleden probeerde te veranderen, zodat het er beter uit zou zien voor hem of de mensen om hem heen. Hij had dan allemaal in zo'n notitieboek opgeschreven wat hij had meegemaakt. En als hij dat herlas, ging hij terug in de tijd. Hij beleefde alles dus weer opnieuw en zo probeerde hij steeds dingen te veranderen. Het resultaat is niet altijd even positief. Er lijdt uiteindelijk altijd wel iemand eronder (omdat je offers moet brengen). Hijzelf ook trouwens. Want op de een of andere manier was zoveel herinneringen ophalen slecht voor zijn hersenen. Hij kreeg telkens 'n bloedneus als hij dat deed en het werd steeds heftiger. Maar goed, dan ga ik nu vertellen wat mij echt bezig hield. Als ik nog langer over de film ga praten, komen er nog misschien spoilers te voorschijn hahaha. En sorry, voor het geval ik al iets verklapt heb & ik het niet doorheb :P Dan moet je me dat maar ff melden hahaha :P
Nou, ik moest na de film dus steeds denken over dat tijdreizen en het veranderen van je verleden. Niet dat tijdreizen of het veranderen van je leven iets superslechts is ofzo (tenminste, als je niks slechts van plan bent :P). Maar stel nou als iedereen dat kon doen, dan zouden heel veel mensen er misbruik van kunnen maken. Dan zou HEEL ERG slecht zijn!! Bovendien, waarom zou je niet gewoon accepteren hoe je leven nu in elkaar zit? Iedereen heeft weleens iets verkeerds, fout, slechts gedaan in zijn leven. Maar daar hoor je gewoon van te leren. Daar word je wijzer van. Ach jee, hoor mij nou. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Dat weet ik ook wel. Ik heb er op dit moment zelf ook moeite mee om te accepteren hoe ik ben, hoe mijn leven is en hoe het later zal eindigen. Maar ik ben op de goede weg..:P Ik krijg hulp van een psycholoog en van mijn paranormale dokter. Van school komt er ook nog een vrouw die me helpt en alles regelt, dus zorgt dat voor veel minder stress bij mij.
Ik zal trouwens niet ontkennen dat het altijd makkelijker zal zijn om andermans leven te willen hebben en te bewonderen, dan je eigen leven te accepteren. Altijd zullen er wel dingen zijn die we meer willen, waar we ontevreden over zijn, die we benijden, waar we jaloers om zijn. Soms zo erg dat we erom gaan argumenteren en vechten. In het ergste geval zelfs oorlogen over houden. Wat is dat toch allemaal? Kunnen we dit dan niet gewoon als volwassenen onderhandelen? (maar vaak zijn volwassenen ook net als kleine kinderen, dat valt niet te ontkennen XDD) Zou de wereld er niet beter uitzien als iedereen gewoon leerde discipline te hebben, vriendelijk met elkaar om kon gaan en kleine onenigheden uit konden praten? Het lijkt niet veel gevraagd, maar dat is het toch wel. Mensen zijn nog te simpel om hun emoties te kunnen beheersen. En je kunt het zoveel ontkennen als je wilt. Het is waar (oke, het is niet feitelijk bewezen, maar probeer eens niet boos te worden of verdrietig als je iemand je pijn doet, de emoties voel je dan gewoon automatisch opzwellen).
Ik vraag me ook vaak af hoe het zou zijn als mensen niet zo gevoelig waren... Zou de wereld er dan beter uitzien of zou het nog een grotere chaos zijn dan dat het nu al is? Ik vind het eigenlijk wel grappig dat de mensen zo ingewikkeld in elkaar zitten. Nouja, de natuur zelf zit ook niet zo simpel in elkaar. Maar daar is alles wel uhm...hoe zeg je dat...goed geregeld. De natuur helpt elkaar en alles gaat in een kring om en om. Net zoals bij een voedselkring. Het is heel regelmatig. Bij mensen is dat wel anders. Je hebt mensen die er goed vanaf komen. Die hebben dan bijvoorbeeld heel veel geld, een mooi uiterlijk, veel talent etc etc. Nouja, alles lijkt hem/haar dan voor de wind te gaan. Dan heb je nog de middelklasse en de lage klasse. Bij de middelklasse heb je mensen die het niet zo dik hebben, maar over het algemeen wel tevreden met hun leven zijn. Bij de lage klasse heb je mensen die echt armoedig zijn en soms dan overgaan op diefstal om te kunnen overleven. Ik bedoel dat is toch triest of niet? Als al het rijkdom nou eerlijk verdeeld kon worden, zou de wereld ook een stuk gelukkiger kunnen zijn (denk ik :P). Nouja, rijkdom is ook niet de oplossing van alles. Want je hebt soms mensen die rijk zijn en die lijken dan heel gelukkig. Maar dat zijn ze eigenlijk niet, omdat ze geen goede partner vinden. Het probleem met teveel geld is dat je nooit weet of je partner dan echt van je houdt om wie je bent of om je geld. Je hebt soms ook gevallen waarbij mensen vreemdgaan. Je hoeft daar niet eens arm of rijk voor te zijn om dat te laten gebeuren. Het gebeurt gewoon. Ook zijn er mensen die andere mensen bedriegen en daarvan profiteren. Ik snap niet hoe de aarde zulke mensen ter wereld kunnen brengen.
Maarja, er zijn nog heel veel dingen die ik niet snap en ik die ik me afvraag. Ik ben tenslotte nog heel jong. En ik wil hier ook snel een einde aan breien, want deze discussie kan echt eindeloos doorgaan, zorgt ervoor dat ik in een sippe bui kom en ik word lui XD. Ik snap eigenlijk niet eens hoe ik hierop ben gekomen. Want ik wilde eigenlijk vooral over dat tijdreizen praten. Het lijkt erop dat ik weer eens ben afgedwaald naar iets heel anders XDD. Dat heb ik wel vaker. Is zo irritant! Ach ja....:P In ieder geval wil ik mijn excuses aanbieden, voor het geval ik iemand beledigt heb. Maar ik zou dit wat ik hier schrijf niet al te serieus nemen. Want dit zijn gewoon mijn gedachtes. Dit zijn de dingen die ik denk, wat ik vind, wat mij dwarszit. Dus hoef je je er niet over op te fokken als je het er niet mee eens bent. Want dat mag. We hebben hier tenslotte vrijheid van meningsuiting hahaha. Ik uit dan ook alleen maar mijn mening. Dus neem het niet te persoonlijk op, oke? ;P
Dan praat ik nog maar heel eventjes over dat tijdreizen (wat ik origineel eigenlijk van plan was XDD). Nou, ik zou dat tijdreizen dus niet willen gebruiken om mijn eigen verleden of iemand anders zijn verleden te veranderen. Want dat vind ik heel fout. Ik vind dat de dingen en de keuzes die je hebt gemaakt met een reden zijn gebeurd, dus moet je dat ook zo laten. Bovendien als je iets veranderd in je verleden zou je toekomst er heel anders uitzien. Ik zou dan niet weten of ik mijn leven wel zo leuk zou vinden of niet. En de dingen die je hebt meegemaakt (leuk of niet leuk) hebben je gemaakt tot wie je bent. Dus moet je dat ook zo accepteren en niet willen proberen te veranderen. Zoals het leven er nu uitziet voor mij, vind ik het prima :] (oke het is nog niet helemaal prima, maar daar zit ik nu aan te werken hahaha :P). Wel zou ik het leuk vinden om in de tijd te reizen om te zien hoe de geschiedenis nu echt in elkaar zit. We hebben nou wel onze geschiedenis boeken. Maar ook die kloppen niet altijd. Dus zou ik het echt cool vinden om alles met mijn eigen ogen te kunnen zien. Ik heb niet echt een tijdperk die mijn favoriet is. Maar als ik er een zou moeten noemen...dan de pruikentijd. Het zou mij het grappig lijken om mezelf te zien met zo'n rare ding op mijn hoofd XDD. Het zou vast geen gezicht zijn hihi :P
Nou, dat was het dan voor vandaag. Ik heb nog beloofd om over mijn vervolgbehandeling in Elst te praten. Dus dat doe ik ook nog wel 'n keer (als ik zin heb :P). Ik ben vandaag trouwens ook weer naar de dokter in Elst geweest. Heb ik me daar toch iets grappig meegemaakt XDD. Maar ik ben nu moe van het typen. Dus doe ik dat ook een andere keer. Ik vat dat dan wel samen met de vervolgbehandeling in Elst. Is makkelijker hihi :P Nou, dan wens ik jullie allemaal nog een prettige dag & be happy with yourself!! Peace!! ^-^
p.s ik zie dat er een foutje is bij dit publiceerbericht. Er staat namelijk dat het maandag is en dat ik dit bericht om 22:29 heb gepost. Dat is helemaal niet zo. Het is vandaag dinsdag 11 augustus 2009 en ik post dit bericht nu om 20:02. Ik weet het, het is heel raar...0.o Ik moet er maar eens 'n keertje naar kijken. Maar dan weet je dit alvast haha :P
Hier ben ik dan weer. Ik zou eigenlijk gaan vertellen over mijn paranormale behandeling die ik donderdag in Elst heb gehad. Maar ik vond dat ik een beetje teveel achter elkaar over die paranormale behandelingen aan het praten ben. Dus bewaar ik dat maar voor de volgende keer hahaha :P Ik ga vandaag vertellen over een film die ik vorige week zondag heb gezien. Het heet 'The butterfly effect'. Het is een hele goede film die veel indruk op me heeft gemaakt. Het zette me ook aan het denken. Dus dacht ik dat ik dat maar beter op mijn blog kon zetten hihi :P
De film ging dus (kort samengevat) over een een man (ashton kutcher) die zijn verleden probeerde te veranderen, zodat het er beter uit zou zien voor hem of de mensen om hem heen. Hij had dan allemaal in zo'n notitieboek opgeschreven wat hij had meegemaakt. En als hij dat herlas, ging hij terug in de tijd. Hij beleefde alles dus weer opnieuw en zo probeerde hij steeds dingen te veranderen. Het resultaat is niet altijd even positief. Er lijdt uiteindelijk altijd wel iemand eronder (omdat je offers moet brengen). Hijzelf ook trouwens. Want op de een of andere manier was zoveel herinneringen ophalen slecht voor zijn hersenen. Hij kreeg telkens 'n bloedneus als hij dat deed en het werd steeds heftiger. Maar goed, dan ga ik nu vertellen wat mij echt bezig hield. Als ik nog langer over de film ga praten, komen er nog misschien spoilers te voorschijn hahaha. En sorry, voor het geval ik al iets verklapt heb & ik het niet doorheb :P Dan moet je me dat maar ff melden hahaha :P
Nou, ik moest na de film dus steeds denken over dat tijdreizen en het veranderen van je verleden. Niet dat tijdreizen of het veranderen van je leven iets superslechts is ofzo (tenminste, als je niks slechts van plan bent :P). Maar stel nou als iedereen dat kon doen, dan zouden heel veel mensen er misbruik van kunnen maken. Dan zou HEEL ERG slecht zijn!! Bovendien, waarom zou je niet gewoon accepteren hoe je leven nu in elkaar zit? Iedereen heeft weleens iets verkeerds, fout, slechts gedaan in zijn leven. Maar daar hoor je gewoon van te leren. Daar word je wijzer van. Ach jee, hoor mij nou. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Dat weet ik ook wel. Ik heb er op dit moment zelf ook moeite mee om te accepteren hoe ik ben, hoe mijn leven is en hoe het later zal eindigen. Maar ik ben op de goede weg..:P Ik krijg hulp van een psycholoog en van mijn paranormale dokter. Van school komt er ook nog een vrouw die me helpt en alles regelt, dus zorgt dat voor veel minder stress bij mij.
Ik zal trouwens niet ontkennen dat het altijd makkelijker zal zijn om andermans leven te willen hebben en te bewonderen, dan je eigen leven te accepteren. Altijd zullen er wel dingen zijn die we meer willen, waar we ontevreden over zijn, die we benijden, waar we jaloers om zijn. Soms zo erg dat we erom gaan argumenteren en vechten. In het ergste geval zelfs oorlogen over houden. Wat is dat toch allemaal? Kunnen we dit dan niet gewoon als volwassenen onderhandelen? (maar vaak zijn volwassenen ook net als kleine kinderen, dat valt niet te ontkennen XDD) Zou de wereld er niet beter uitzien als iedereen gewoon leerde discipline te hebben, vriendelijk met elkaar om kon gaan en kleine onenigheden uit konden praten? Het lijkt niet veel gevraagd, maar dat is het toch wel. Mensen zijn nog te simpel om hun emoties te kunnen beheersen. En je kunt het zoveel ontkennen als je wilt. Het is waar (oke, het is niet feitelijk bewezen, maar probeer eens niet boos te worden of verdrietig als je iemand je pijn doet, de emoties voel je dan gewoon automatisch opzwellen).
Ik vraag me ook vaak af hoe het zou zijn als mensen niet zo gevoelig waren... Zou de wereld er dan beter uitzien of zou het nog een grotere chaos zijn dan dat het nu al is? Ik vind het eigenlijk wel grappig dat de mensen zo ingewikkeld in elkaar zitten. Nouja, de natuur zelf zit ook niet zo simpel in elkaar. Maar daar is alles wel uhm...hoe zeg je dat...goed geregeld. De natuur helpt elkaar en alles gaat in een kring om en om. Net zoals bij een voedselkring. Het is heel regelmatig. Bij mensen is dat wel anders. Je hebt mensen die er goed vanaf komen. Die hebben dan bijvoorbeeld heel veel geld, een mooi uiterlijk, veel talent etc etc. Nouja, alles lijkt hem/haar dan voor de wind te gaan. Dan heb je nog de middelklasse en de lage klasse. Bij de middelklasse heb je mensen die het niet zo dik hebben, maar over het algemeen wel tevreden met hun leven zijn. Bij de lage klasse heb je mensen die echt armoedig zijn en soms dan overgaan op diefstal om te kunnen overleven. Ik bedoel dat is toch triest of niet? Als al het rijkdom nou eerlijk verdeeld kon worden, zou de wereld ook een stuk gelukkiger kunnen zijn (denk ik :P). Nouja, rijkdom is ook niet de oplossing van alles. Want je hebt soms mensen die rijk zijn en die lijken dan heel gelukkig. Maar dat zijn ze eigenlijk niet, omdat ze geen goede partner vinden. Het probleem met teveel geld is dat je nooit weet of je partner dan echt van je houdt om wie je bent of om je geld. Je hebt soms ook gevallen waarbij mensen vreemdgaan. Je hoeft daar niet eens arm of rijk voor te zijn om dat te laten gebeuren. Het gebeurt gewoon. Ook zijn er mensen die andere mensen bedriegen en daarvan profiteren. Ik snap niet hoe de aarde zulke mensen ter wereld kunnen brengen.
Maarja, er zijn nog heel veel dingen die ik niet snap en ik die ik me afvraag. Ik ben tenslotte nog heel jong. En ik wil hier ook snel een einde aan breien, want deze discussie kan echt eindeloos doorgaan, zorgt ervoor dat ik in een sippe bui kom en ik word lui XD. Ik snap eigenlijk niet eens hoe ik hierop ben gekomen. Want ik wilde eigenlijk vooral over dat tijdreizen praten. Het lijkt erop dat ik weer eens ben afgedwaald naar iets heel anders XDD. Dat heb ik wel vaker. Is zo irritant! Ach ja....:P In ieder geval wil ik mijn excuses aanbieden, voor het geval ik iemand beledigt heb. Maar ik zou dit wat ik hier schrijf niet al te serieus nemen. Want dit zijn gewoon mijn gedachtes. Dit zijn de dingen die ik denk, wat ik vind, wat mij dwarszit. Dus hoef je je er niet over op te fokken als je het er niet mee eens bent. Want dat mag. We hebben hier tenslotte vrijheid van meningsuiting hahaha. Ik uit dan ook alleen maar mijn mening. Dus neem het niet te persoonlijk op, oke? ;P
Dan praat ik nog maar heel eventjes over dat tijdreizen (wat ik origineel eigenlijk van plan was XDD). Nou, ik zou dat tijdreizen dus niet willen gebruiken om mijn eigen verleden of iemand anders zijn verleden te veranderen. Want dat vind ik heel fout. Ik vind dat de dingen en de keuzes die je hebt gemaakt met een reden zijn gebeurd, dus moet je dat ook zo laten. Bovendien als je iets veranderd in je verleden zou je toekomst er heel anders uitzien. Ik zou dan niet weten of ik mijn leven wel zo leuk zou vinden of niet. En de dingen die je hebt meegemaakt (leuk of niet leuk) hebben je gemaakt tot wie je bent. Dus moet je dat ook zo accepteren en niet willen proberen te veranderen. Zoals het leven er nu uitziet voor mij, vind ik het prima :] (oke het is nog niet helemaal prima, maar daar zit ik nu aan te werken hahaha :P). Wel zou ik het leuk vinden om in de tijd te reizen om te zien hoe de geschiedenis nu echt in elkaar zit. We hebben nou wel onze geschiedenis boeken. Maar ook die kloppen niet altijd. Dus zou ik het echt cool vinden om alles met mijn eigen ogen te kunnen zien. Ik heb niet echt een tijdperk die mijn favoriet is. Maar als ik er een zou moeten noemen...dan de pruikentijd. Het zou mij het grappig lijken om mezelf te zien met zo'n rare ding op mijn hoofd XDD. Het zou vast geen gezicht zijn hihi :P
Nou, dat was het dan voor vandaag. Ik heb nog beloofd om over mijn vervolgbehandeling in Elst te praten. Dus dat doe ik ook nog wel 'n keer (als ik zin heb :P). Ik ben vandaag trouwens ook weer naar de dokter in Elst geweest. Heb ik me daar toch iets grappig meegemaakt XDD. Maar ik ben nu moe van het typen. Dus doe ik dat ook een andere keer. Ik vat dat dan wel samen met de vervolgbehandeling in Elst. Is makkelijker hihi :P Nou, dan wens ik jullie allemaal nog een prettige dag & be happy with yourself!! Peace!! ^-^
p.s ik zie dat er een foutje is bij dit publiceerbericht. Er staat namelijk dat het maandag is en dat ik dit bericht om 22:29 heb gepost. Dat is helemaal niet zo. Het is vandaag dinsdag 11 augustus 2009 en ik post dit bericht nu om 20:02. Ik weet het, het is heel raar...0.o Ik moet er maar eens 'n keertje naar kijken. Maar dan weet je dit alvast haha :P
dinsdag 4 augustus 2009
Paranormale behandeling in Elst
Hallo mijn lieve lezers/lezeressen ^-^,
Hier ben ik dan weer met een nieuw verhaal over mijn paranormale behandeling in Elst ^^.
Het was eigenlijk niet veel bijzonders vergeleken met de vorige behandeling, want deze duurde maar 'n half uurtje (gelukkig XDD). Zodra ik binnenkwam begon ze al 'n beetje met haar behandeling (ik had het niet eens in de gaten XDD). Ze stelde niet zoveel vragen als die andere vrouw, want deze kende mijn dokter al (ze behandelen elkaar namelijk, dus het zijn bekende collega's) en van hem had ze al de meeste informatie (lekker handig hahaha :P). Deze vrouw had wel een wachtkamer. Al was die eigenlijk heel erg klein, want het had maar plaats voor 1 persoon XDD. De wachtkamer was in principe ook eigenlijk meer een kleine gang waar een opklapstoel in stond XDD. Dus toen we mijn vader de gang op..ahum sorry..de wachtkamer in stuurde (XDD), kon mijn behandeling eindelijk beginnen.
Haar behandelmanier is ongeveer hetzelfde als die van mijn eigen paranormale dokter. Ik hoef alleen maar op een stoeltje te zitten (alleen soms van positie veranderen zodat ze bijvoorbeeld beter bij de rug kan komen en dat was 't, lekker makkelijk ^-^) en dan behandelt ze mij. Dus over de behandeling hoef ik eigenlijk niet veel te schrijven. Het is gewoon hetzelfde als die vorige vrouw had gedaan. Het enige verschil was dat ik bij die andere vrouw op een massagebed moest liggen en dat ik bij deze moet zitten. Ik vind het eigenlijk fijner als ik kan zitten. Want dat ben ik gewend van mijn eigen paranormale dokter :P Ze ging dus behandelen met haar handen over verschillende plekken op mijn lichaam. Eerst mijn handen, dan de benen, dan mijn hoofd, nek, schouders, rug etc etc.
Ik was trouwens vergeten te vertellen dat er koude energie uit die andere vrouw kwam. Volgens mijn vader is koude energie slecht voor de genezing dus misschien dat het daardoor kwam dat mijn eczeem na de behandeling van die vrouw wat erger was geworden... Ik had het ook aan deze vrouw gevraagd. Want deze vrouw is een zeer ervaren paranormale dokter. Ze is namelijk al 65 jaar (volgens mij had ik dat ook al 'n keer gezegd) en ze doet dit beroep al 13 jaar! Dat is best wel lang. Ze zei dat het mogelijk was dat sommige sympthomen erger worden na een behandeling. Je kunt dan beter een andere dokter zoeken. Eentje wiens energie je lichaam wel gewend is. Want iedereen heeft een andere energie en iedereen reageert er ook anders op. Dus is het beter om uit te zoeken, welke dokter beter bij je past. Die vrouw zei ook dat een paranormale dokter niet voor niets hun eigen patienten hebben. Ze sturen hun dan ook niet zomaar door naar iemand anders tenzij het niet anders kan omdat ze op vakantie gaan of om een andere reden. Dus dan weten jullie dat alvast (voor het geval jullie ook 'n keer naar 'n paranormale dokter gaan :P).
Ik had gehoopt dat de energie van deze vrouw warm was, zodat mijn genezing wat beter zou verlopen. Maar deze vrouw had ook koude energie ==;; Tenminste, dat zei ze zelf. Ze zei dat ze tijdens de behandelingen vaak ijskoud wordt. Maar dat als ze dan langzaam halverwege de behandeling is, dat haar energie dan warm wordt. Volgens haar is haar energie dus in het begin koud omdat er blokkades zijn. maar als die blokkades langzaam weg gewerkt zijn en het bloed goed stroomt, wordt haar energie warm. Ik voelde mijn hoop 'n beetje naar beneden zakken bij het horen dat haar energie koud was. Maar ik dacht: 'Ik probeer het toch maar, want ze zei dat haar energie halverwege de behandeling warm zou worden.' Dus liet ik haar behandelen. Volgens mij ben ik koude energie echt niet gewend, want ik voelde niet veel van haar behandeling. Toen mijn eigen paranormale dokter mij voor het eerst behandelde, voelde ik zelfs mijn tenen tintelen toen hij mijn handen aan het behandelen was. Maar goed, ik mag dit eigenlijk niet zo vergelijken. Want zoals ik al eerder heb gezegd, de energie van mensen is bij iedereen anders. En iedereen reageert er ook anders op. Dus moet ik er maar niet al te veel over zeuren :P
Nouja, in ieder geval was een half uur niet zo lang. Dus waren we zo klaar. We zouden eigenlijk naar huis gaan, maar mijn moeder wilde nog wat boodschappen doen in Rotterdam. Dus gingen we eerst daar naartoe. We bleven daar niet zo lang. Nadat mijn moeder alles had gehaald wat ze wilde hebben, gingen we gelijk weer. Toen we thuis waren, was ik echt doodop! Ik weet niet of het kwam doordat ik die nacht daarvoor niet goed had geslapen of dat het door de paranormale behandeling van die vrouw kwam. Maar toen we moesten eten, zat ik echt als een zombie aan tafel (XD). Mijn hoofd was echt loodzwaar! Ik had ook heel erg moeite om mijn ogen open te houden. Dus ben ik meteen na het eten gaan slapen. Dat was ergens rond 9 uur. En dat was ook gelijk de eerste keer dat ik de volle nacht had geslapen.
Meestal slaap ik maar 'n paar uur als het s'nachts is. Zelfs met een slaappil op. Ik slaap s'nachts namelijk altijd heel slecht doordat ik heel erg last van jeuk heb. Het is echt heel erg vervelend! Soms durf ik s'nachts niet te slapen, omdat ik bang ben dat ik mezelf weer helemaal kapot krab. Ik probeer dan vaak de hele nacht op te blijven totdat het ochtend is. Maar meestal hou ik dat niet vol. En als ik het volhou, heb ik mezelf teveel vermoeid. Dus krab ik mezelf alsnog kapot, ook al slaap ik overdag. Ik voel me hier altijd heel erg rot over. Maarja, wat doe je eraan he? Nouja, dan laat ik 't hier maar bij. Want dit verhaal neemt nu even een te depressieve kant aan hahaha :P In ieder geval ga ik donderdag weer naar die vrouw in Elst. Dus misschien dat de 2e behandeling beter helpt. Want de eerste keer was niet zo goed. Behalve voor het slapen dan hahaha :P Nou, dan wens ik jullie allen nog een prettige dag/middag/avond!! Stay healthy en hou je taai!! ;) Peace!! ^^
Hier ben ik dan weer met een nieuw verhaal over mijn paranormale behandeling in Elst ^^.
Het was eigenlijk niet veel bijzonders vergeleken met de vorige behandeling, want deze duurde maar 'n half uurtje (gelukkig XDD). Zodra ik binnenkwam begon ze al 'n beetje met haar behandeling (ik had het niet eens in de gaten XDD). Ze stelde niet zoveel vragen als die andere vrouw, want deze kende mijn dokter al (ze behandelen elkaar namelijk, dus het zijn bekende collega's) en van hem had ze al de meeste informatie (lekker handig hahaha :P). Deze vrouw had wel een wachtkamer. Al was die eigenlijk heel erg klein, want het had maar plaats voor 1 persoon XDD. De wachtkamer was in principe ook eigenlijk meer een kleine gang waar een opklapstoel in stond XDD. Dus toen we mijn vader de gang op..ahum sorry..de wachtkamer in stuurde (XDD), kon mijn behandeling eindelijk beginnen.
Haar behandelmanier is ongeveer hetzelfde als die van mijn eigen paranormale dokter. Ik hoef alleen maar op een stoeltje te zitten (alleen soms van positie veranderen zodat ze bijvoorbeeld beter bij de rug kan komen en dat was 't, lekker makkelijk ^-^) en dan behandelt ze mij. Dus over de behandeling hoef ik eigenlijk niet veel te schrijven. Het is gewoon hetzelfde als die vorige vrouw had gedaan. Het enige verschil was dat ik bij die andere vrouw op een massagebed moest liggen en dat ik bij deze moet zitten. Ik vind het eigenlijk fijner als ik kan zitten. Want dat ben ik gewend van mijn eigen paranormale dokter :P Ze ging dus behandelen met haar handen over verschillende plekken op mijn lichaam. Eerst mijn handen, dan de benen, dan mijn hoofd, nek, schouders, rug etc etc.
Ik was trouwens vergeten te vertellen dat er koude energie uit die andere vrouw kwam. Volgens mijn vader is koude energie slecht voor de genezing dus misschien dat het daardoor kwam dat mijn eczeem na de behandeling van die vrouw wat erger was geworden... Ik had het ook aan deze vrouw gevraagd. Want deze vrouw is een zeer ervaren paranormale dokter. Ze is namelijk al 65 jaar (volgens mij had ik dat ook al 'n keer gezegd) en ze doet dit beroep al 13 jaar! Dat is best wel lang. Ze zei dat het mogelijk was dat sommige sympthomen erger worden na een behandeling. Je kunt dan beter een andere dokter zoeken. Eentje wiens energie je lichaam wel gewend is. Want iedereen heeft een andere energie en iedereen reageert er ook anders op. Dus is het beter om uit te zoeken, welke dokter beter bij je past. Die vrouw zei ook dat een paranormale dokter niet voor niets hun eigen patienten hebben. Ze sturen hun dan ook niet zomaar door naar iemand anders tenzij het niet anders kan omdat ze op vakantie gaan of om een andere reden. Dus dan weten jullie dat alvast (voor het geval jullie ook 'n keer naar 'n paranormale dokter gaan :P).
Ik had gehoopt dat de energie van deze vrouw warm was, zodat mijn genezing wat beter zou verlopen. Maar deze vrouw had ook koude energie ==;; Tenminste, dat zei ze zelf. Ze zei dat ze tijdens de behandelingen vaak ijskoud wordt. Maar dat als ze dan langzaam halverwege de behandeling is, dat haar energie dan warm wordt. Volgens haar is haar energie dus in het begin koud omdat er blokkades zijn. maar als die blokkades langzaam weg gewerkt zijn en het bloed goed stroomt, wordt haar energie warm. Ik voelde mijn hoop 'n beetje naar beneden zakken bij het horen dat haar energie koud was. Maar ik dacht: 'Ik probeer het toch maar, want ze zei dat haar energie halverwege de behandeling warm zou worden.' Dus liet ik haar behandelen. Volgens mij ben ik koude energie echt niet gewend, want ik voelde niet veel van haar behandeling. Toen mijn eigen paranormale dokter mij voor het eerst behandelde, voelde ik zelfs mijn tenen tintelen toen hij mijn handen aan het behandelen was. Maar goed, ik mag dit eigenlijk niet zo vergelijken. Want zoals ik al eerder heb gezegd, de energie van mensen is bij iedereen anders. En iedereen reageert er ook anders op. Dus moet ik er maar niet al te veel over zeuren :P
Nouja, in ieder geval was een half uur niet zo lang. Dus waren we zo klaar. We zouden eigenlijk naar huis gaan, maar mijn moeder wilde nog wat boodschappen doen in Rotterdam. Dus gingen we eerst daar naartoe. We bleven daar niet zo lang. Nadat mijn moeder alles had gehaald wat ze wilde hebben, gingen we gelijk weer. Toen we thuis waren, was ik echt doodop! Ik weet niet of het kwam doordat ik die nacht daarvoor niet goed had geslapen of dat het door de paranormale behandeling van die vrouw kwam. Maar toen we moesten eten, zat ik echt als een zombie aan tafel (XD). Mijn hoofd was echt loodzwaar! Ik had ook heel erg moeite om mijn ogen open te houden. Dus ben ik meteen na het eten gaan slapen. Dat was ergens rond 9 uur. En dat was ook gelijk de eerste keer dat ik de volle nacht had geslapen.
Meestal slaap ik maar 'n paar uur als het s'nachts is. Zelfs met een slaappil op. Ik slaap s'nachts namelijk altijd heel slecht doordat ik heel erg last van jeuk heb. Het is echt heel erg vervelend! Soms durf ik s'nachts niet te slapen, omdat ik bang ben dat ik mezelf weer helemaal kapot krab. Ik probeer dan vaak de hele nacht op te blijven totdat het ochtend is. Maar meestal hou ik dat niet vol. En als ik het volhou, heb ik mezelf teveel vermoeid. Dus krab ik mezelf alsnog kapot, ook al slaap ik overdag. Ik voel me hier altijd heel erg rot over. Maarja, wat doe je eraan he? Nouja, dan laat ik 't hier maar bij. Want dit verhaal neemt nu even een te depressieve kant aan hahaha :P In ieder geval ga ik donderdag weer naar die vrouw in Elst. Dus misschien dat de 2e behandeling beter helpt. Want de eerste keer was niet zo goed. Behalve voor het slapen dan hahaha :P Nou, dan wens ik jullie allen nog een prettige dag/middag/avond!! Stay healthy en hou je taai!! ;) Peace!! ^^
zondag 2 augustus 2009
Paranormale behandeling in horst (vervolg)
Hallo, hier ben ik dan weer.
Ik ga nu het vervolg vertellen van mijn paranormale behandeling in horst.
Nou, die vrouw had dus tijdens mijn behandeling opgemerkt dat ik heel gevoelig was. Ze vroeg me of er stoffen waren waar ik niet tegen kon. Ik zei tegen haar dat ik geen nylon en wol kon dragen. Ze zei daarna tegen mij dat ze opmerkte dat ik heel veel prikkels opvang doordat ik zo gevoelig ben. Bijvoorbeeld als ik in de stad ben of in een andere drukke omgeving, dat ik dan allerlei prikkels opvang. Ik denk dat ze misschien gelijk heeft. Want als ik in de stad ben, let ik automatisch op de dingen die de mensen dragen, hoe ze erbij lopen, hoe ze zich gedragen, hoe ze eruit zien en dat soort dingen. Soms zie ik bijvoorbeeld een meisje in de stad die een heel cool jasje of leuke schoenen aan heeft. Dan zeg ik tegen mijn moeder:"Kijk wat een leuk jasje/schoenen dat zij aanheeft! Zoiets wil ik ook!" Maar mijn moeder heeft dan juist helemaal geen idee waar ik het over heb, omdat zij nooit op dat soort dingen let. Daar kan kan ik me dan altijd heel erg aan irriteren hahaha :P Dat heb ik ook als ik in een andere (drukke omgeving) ben. Dat valt mij gewoon automatisch op. Ook als ik op school zit, vind ik het altijd leuk om op een afstandje mensen te observeren. Ik kan er soms wel uren naar kijken hahaha. Ik kan het niet helpen.
Die vrouw zei dus dat die prikkels eigenlijk goed zijn (ik snap niet waarom ze goed zijn, maar als zij het zegt :P). Maar dat ze tegen mij werken doordat ik last heb van mijn eczeem. Ik moet dus leren wat zekerder van mezelf te zijn, zodat ik wat minder gevoelig wordt voor die prikkels van buitenaf. Dan heb ik dus zeg maar een soort onzichtbare muur om me heen die me afschermt tegen de prikkels die ik krijg van buitenaf. Dat is volgens haar een manier om me minder "gevoelig" te maken. Dat betekent dus ook dat ik moet leren wat meer zelfstandiger te zijn (want op dit moment ben ik nog erg afhankelijk van mijn moeder doordat ik erge last heb van mijn eczeem). Maar ik vind het zo moeilijk om zelfstandig te zijn! (daar kom ik nog 'n andere keer nog op terug)
Verder zei die vrouw nog dat ik moest doen alsof ik een boom was (ja, ik weet het. Tis echt 'n vreemde theorie 0.o). Ik moest dan gaan staan, kijken naar 1 specifiek punt op de grond en denken dat ik een boom was. Ik moest dan naar die punt op de grond kijken zoals een boom dat zou doen (vanuit de hoogte dus). Ik moest me ook inbeelden dat er wortels uit mijn voeten kwamen die diep de grond in groeiden (ja ja, ik weet het. Echt weird gewoon :P). En dan moest ik 3 keer diep ademhalen en denken dat al mijn zorgen met die zucht via de wortels aan mijn voeten de grond in verdwijnen. Vreemd genoeg werkte die methode wel. Want ik voelde me daarna veel lichter. Alsof er 'n kilo zorgen van me af zijn gevallen XDD. Ja, ik weet het. Het is vast moeilijk om te geloven. Maar ik voelde me daarna echt wat beter XD.
Ze had trouwens ook nog iets anders opgemerkt. Ik zei eerder toch dat ik koude voeten had? (doordat ik niet had gegeten) Nou, volgens haar betekent dat dus dat mijn geest niet goed met mijn lichaam is verbonden (volgens mijn theorie komt dat gewoon omdat ik nog geen brandstof heb gegeten die ochtend om mijn lichaam warm te houden XDD, maarja, ieders theorie is anders he? :P) In ieder geval moest ik van haar dus gaan zitten (of staan, dat kon ook, maar ik zat toen toevallig op het krukje dus deed ik het maar zittend :P), mijn ogen dicht doen en voelen of ik mijn 'billen' ook echt op het krukje voelde zitten (ik moest trouwens niet alleen de 'billen' voelen, maar ook mijn heupen, kuiten, voeten en de rest van mijn lichaam). Dat was echt het vreemdste wat ik ooit had gehoord 0.o". Ik snapte dan ook niet echt wat zij ermee bedoelde. Nouja, je hebt soms van die gevallen dat je het zo koud hebt, dat je je benen bijna niet meer voelt. Misschien dat die vrouw daarop doelde. Maar ik vond haar theorie maar raar en ik snapte ook niet precies wat ze daarbij van mij verwachtte. Ik bedoel, hoe moet je je 'kont' dan op je kruk voelen? Als 'n dikke zware blok beton die zich op 'n houten krukje neer geploft heeft? XDD Nouja, ik vatte 'm gewoon niet echt hahaha :P Ik wilde die vrouw niet beledigen (of nouja, ik was bang dat ik haar zou beledigen als ik te vaak 'nee' zei), dus zei ik af en toe heel twijfelachtig 'ja', 'misschien' en als ik 't echt niet voelde 'nee' XDD. Erg he? :P
Dat hele 'voelen' gebeuren duurde best wel lang. Die vrouw probeerde steeds mijn voeten op te warmen (wat duidelijk niet lukte, omdat ik die ochtend niet gegeten had XDD). Toen dat niet lukte, ging ze dus over op die boom methode. Daarna hebben we nog heel kort 'n beetje gepraat waarbij ze zei dat ik die boom oefening steeds moest herhalen 'n paar keer per dag. Ze zei dat 't me goed zou doen (ik zal erover nadenken...*kijkt fluitend de andere kant op* ;P, nouja, misschien als ik niks beters te doen heb XDD). En daarna was het tijd, dus moesten we naar huis. Wat 'n sessie was dat zeg! Echt heel apart! Vooral dat 'voelen' gebeuren. Heb ik nog nooit meegemaakt XDD. Maar dit was dan ook de laatste keer dat ik daar naar toe ga, want die behandeling werkte niet bij mij. Mijn eczeem werd erger T-T. Maar goed, ik ga morgen weer naar 'n andere paranormale dokter in Elst. Hopelijk is die vrouw beter dan deze... Nouja, dit was het dan voor vandaag. Ik hou je wel op de hoogte van de sessie morgen, dus blijf hangen!! Peace!! ^-^
Ik ga nu het vervolg vertellen van mijn paranormale behandeling in horst.
Nou, die vrouw had dus tijdens mijn behandeling opgemerkt dat ik heel gevoelig was. Ze vroeg me of er stoffen waren waar ik niet tegen kon. Ik zei tegen haar dat ik geen nylon en wol kon dragen. Ze zei daarna tegen mij dat ze opmerkte dat ik heel veel prikkels opvang doordat ik zo gevoelig ben. Bijvoorbeeld als ik in de stad ben of in een andere drukke omgeving, dat ik dan allerlei prikkels opvang. Ik denk dat ze misschien gelijk heeft. Want als ik in de stad ben, let ik automatisch op de dingen die de mensen dragen, hoe ze erbij lopen, hoe ze zich gedragen, hoe ze eruit zien en dat soort dingen. Soms zie ik bijvoorbeeld een meisje in de stad die een heel cool jasje of leuke schoenen aan heeft. Dan zeg ik tegen mijn moeder:"Kijk wat een leuk jasje/schoenen dat zij aanheeft! Zoiets wil ik ook!" Maar mijn moeder heeft dan juist helemaal geen idee waar ik het over heb, omdat zij nooit op dat soort dingen let. Daar kan kan ik me dan altijd heel erg aan irriteren hahaha :P Dat heb ik ook als ik in een andere (drukke omgeving) ben. Dat valt mij gewoon automatisch op. Ook als ik op school zit, vind ik het altijd leuk om op een afstandje mensen te observeren. Ik kan er soms wel uren naar kijken hahaha. Ik kan het niet helpen.
Die vrouw zei dus dat die prikkels eigenlijk goed zijn (ik snap niet waarom ze goed zijn, maar als zij het zegt :P). Maar dat ze tegen mij werken doordat ik last heb van mijn eczeem. Ik moet dus leren wat zekerder van mezelf te zijn, zodat ik wat minder gevoelig wordt voor die prikkels van buitenaf. Dan heb ik dus zeg maar een soort onzichtbare muur om me heen die me afschermt tegen de prikkels die ik krijg van buitenaf. Dat is volgens haar een manier om me minder "gevoelig" te maken. Dat betekent dus ook dat ik moet leren wat meer zelfstandiger te zijn (want op dit moment ben ik nog erg afhankelijk van mijn moeder doordat ik erge last heb van mijn eczeem). Maar ik vind het zo moeilijk om zelfstandig te zijn! (daar kom ik nog 'n andere keer nog op terug)
Verder zei die vrouw nog dat ik moest doen alsof ik een boom was (ja, ik weet het. Tis echt 'n vreemde theorie 0.o). Ik moest dan gaan staan, kijken naar 1 specifiek punt op de grond en denken dat ik een boom was. Ik moest dan naar die punt op de grond kijken zoals een boom dat zou doen (vanuit de hoogte dus). Ik moest me ook inbeelden dat er wortels uit mijn voeten kwamen die diep de grond in groeiden (ja ja, ik weet het. Echt weird gewoon :P). En dan moest ik 3 keer diep ademhalen en denken dat al mijn zorgen met die zucht via de wortels aan mijn voeten de grond in verdwijnen. Vreemd genoeg werkte die methode wel. Want ik voelde me daarna veel lichter. Alsof er 'n kilo zorgen van me af zijn gevallen XDD. Ja, ik weet het. Het is vast moeilijk om te geloven. Maar ik voelde me daarna echt wat beter XD.
Ze had trouwens ook nog iets anders opgemerkt. Ik zei eerder toch dat ik koude voeten had? (doordat ik niet had gegeten) Nou, volgens haar betekent dat dus dat mijn geest niet goed met mijn lichaam is verbonden (volgens mijn theorie komt dat gewoon omdat ik nog geen brandstof heb gegeten die ochtend om mijn lichaam warm te houden XDD, maarja, ieders theorie is anders he? :P) In ieder geval moest ik van haar dus gaan zitten (of staan, dat kon ook, maar ik zat toen toevallig op het krukje dus deed ik het maar zittend :P), mijn ogen dicht doen en voelen of ik mijn 'billen' ook echt op het krukje voelde zitten (ik moest trouwens niet alleen de 'billen' voelen, maar ook mijn heupen, kuiten, voeten en de rest van mijn lichaam). Dat was echt het vreemdste wat ik ooit had gehoord 0.o". Ik snapte dan ook niet echt wat zij ermee bedoelde. Nouja, je hebt soms van die gevallen dat je het zo koud hebt, dat je je benen bijna niet meer voelt. Misschien dat die vrouw daarop doelde. Maar ik vond haar theorie maar raar en ik snapte ook niet precies wat ze daarbij van mij verwachtte. Ik bedoel, hoe moet je je 'kont' dan op je kruk voelen? Als 'n dikke zware blok beton die zich op 'n houten krukje neer geploft heeft? XDD Nouja, ik vatte 'm gewoon niet echt hahaha :P Ik wilde die vrouw niet beledigen (of nouja, ik was bang dat ik haar zou beledigen als ik te vaak 'nee' zei), dus zei ik af en toe heel twijfelachtig 'ja', 'misschien' en als ik 't echt niet voelde 'nee' XDD. Erg he? :P
Dat hele 'voelen' gebeuren duurde best wel lang. Die vrouw probeerde steeds mijn voeten op te warmen (wat duidelijk niet lukte, omdat ik die ochtend niet gegeten had XDD). Toen dat niet lukte, ging ze dus over op die boom methode. Daarna hebben we nog heel kort 'n beetje gepraat waarbij ze zei dat ik die boom oefening steeds moest herhalen 'n paar keer per dag. Ze zei dat 't me goed zou doen (ik zal erover nadenken...*kijkt fluitend de andere kant op* ;P, nouja, misschien als ik niks beters te doen heb XDD). En daarna was het tijd, dus moesten we naar huis. Wat 'n sessie was dat zeg! Echt heel apart! Vooral dat 'voelen' gebeuren. Heb ik nog nooit meegemaakt XDD. Maar dit was dan ook de laatste keer dat ik daar naar toe ga, want die behandeling werkte niet bij mij. Mijn eczeem werd erger T-T. Maar goed, ik ga morgen weer naar 'n andere paranormale dokter in Elst. Hopelijk is die vrouw beter dan deze... Nouja, dit was het dan voor vandaag. Ik hou je wel op de hoogte van de sessie morgen, dus blijf hangen!! Peace!! ^-^
woensdag 29 juli 2009
Paranormale behanding in horst
Vandaag ben ik naar een paranormale dokter geweest in horst.
Ik moest er naartoe, omdat mijn eigen paranormale dokter 3 weken op vakantie ging naar bali. Ik heb nog steeds last van eczeem (vertel ik 'n andere keer misschien meer over) dus heb ik nog behandeling nodig. Mijn eigen dokter raadde mij een collega in elst aan. 'T was 'n vrouw van 65 jaar waar hij zelf ook weleens in behandeling bij ging. Hij zei dat zij lichamelijk ook heel erg sterk was en dat je haar energie heel erg goed kon voelen. Hij prijsde haar best wel waardoor ik hoge verwachtingen kreeg en heel graag 'n keertje bij haar in behandeling wilde gaan. Maar helaas werkte die vrouw niet op de woensdag en de zaterdag. Dus kan ik er voorlopig nog niet naartoe. Mijn vader heeft er speciaal 1 week vakantie voor genomen (hij heeft een acupuntuur praktijk, vertel ik ook 'n andere keer meer over). Dus kan ik volgende week waarschijnlijk 2 keer naar die vrouw in elst toe. Ik kan niet wachten! :P
Maar voor vandaag moest ik dus even naar de paranormale dokter in horst, omdat zij de enige was die op de woensdag werkte. Bovendien is horst ook 'n stuk dichterbij, dus is dat wel handig. Mijn eigen dokter is trouwens een man. Een hele aardige, wijze man. Ik voel me altijd erg op m'n gemak bij hem. Maar nu hij op vakantie is, zit ik nu bij een andere dokter en deze is een vrouw. Zij is ongeveer even groot als ik (ergens in de 1,57m ofzo) en ze ziet er erg vriendelijk uit. Haar behandeling was wel heel erg anders dan ik gewend ben van mijn eigen dokter. Maar dat is eigenlijk wel logisch. Want ook al zijn de mensen paranormaal begaafd. Iedereen geneest en behandelt op zijn eigen manier.
Om te beginnen duurde deze behandeling anderhalf uur (maar dat is alleen bij de eerste sessie, de volgende sessies duren ongeveer 1 uur), de kamer waarin zij werkte was veel groter, ze had een massagebed en ze had geen wachtkamer. Ik vond 't wel 'n beetje jammer dat zij geen wachtkamer had, want dan kan mijn vader toekijken hoe zij mij behandelde. Dat vind ik niet echt prettig. Als een dokter mij behandelt heb ik liever dat ik dan alleen ben met die persoon. Dan voel ik me veel rustiger, veiliger en heb ik het gevoel alsof alles kan vertellen zonder me ergens zorgen over te maken. Want bij die sessies vertel ik vaak hoe ik me voel, wat ik allemaal heb meegemaakt, wat mij dwarszit en dat soort dingen. Het lucht echt op om dat soort dingen te vertellen. Want als je je zorgen of gedachtes uit, dan zit het niet meer (diep) in je hart verstopt. Dan kan het je ook niet meer dwarszitten en hoef je er ook niet meer over te piekeren. Bovendien zijn die dokters ook nog eens heel wijs. Dus geven ze vaak goede raad op je problemen =].
Nou, ik had daar dus een afspraak om 9 uur s'morgens. Maar ik werd veels te laat wakker (om 8:20 uur), dus was het echt allemaal chaos en haasten, haasten, haasten. Gelukkig is horst maar 20 min rijden, dus kwamen we nog redelijk op tijd aan hahaha. Maar ik had alleen geen tijd meer om te eten. Dat was wel jammer, want zonder een volle maag zijn mijn voeten vaak koud. Zelfs als ik sokken aan heb :P Eenmaal bij de paranormale dokter in horst aangekomen, konden we gelijk naar binnen (want zoals ik al eerder zei, ze had geen wachtkamer). Ik moest eerst een formulier invullen met allerlei vragen. Toen we klaar waren met het invullen van het formulier moest ik op het massagebed gaan liggen en begon ze me te behandelen.
Velen krijgen bij paranormaal dan vaak 't idee dat 't dan superbijzonder of spooky ofzoiets is, maar dat valt eigenlijk best wel mee. De dokter gaat dan gewoon met zijn hand over je lichaam of legt zijn hand op 'n deel van je lichaam en dan voel je op die plaats een soort energie door je lichaam stromen. Als de dokter dan een blokkade tegenkomt, zorgt hij ervoor dat dat weggaat. Hij is dan net een soort tussenpersoon met een uitlaatklep zeg maar. Nouja, ik vertel 't niet echt goed. Maar ik denk dat je wel weet wat ik bedoel, toch? :P In ieder geval voel je je achteraf dan wel een stuk relaxter en zit je lekkerder in je vel. Het is helemaal niet eng of pijnlijk ofzo. Het voelt eigenlijk best wel prettig aan (vind ik dan :P).
Ik lag ongeveer 20 of 30 min (ik weet het niet meer zeker :P) op het massagebed. Daarna moest ik op een krukje gaan zitten en begon ze mijn hoofd, nek en schouders te behandelen. Nadat ze klaar was met behandelen hebben we nog 'n tijdje gepraat over wat ze allemaal bij mij opmerkte en wat volgens haar goede oplossingen/oefeningen waren om dat te verminderen (daar vertel ik de volgende keer wel meer over). En toen was het tijd, dus moesten we gaan. Dat was mijn dag bij de paranormale dokter in horst zo'n beetje.
In totaal duurde mijn eerste behandeling anderhalf uur. Het eerste half uur werd gebruikt om het formulier in te vullen (want 't was toch wel veel wat er ingevuld moest worden, dat was wel anders bij mijn oude paranormale dokter), het tweede halve uur werd gebruikt voor de behandeling en het laatste halve uur werd gebruikt om te praten over allerlei dingen. Persoonlijk weet ik niet of ik er nog wel een tweede keer naartoe ga. Ik vond de behandeling best wel duur (ook al krijg je 't vergoed van de verzekering) en er werd ook geld gerekend alleen maar om te praten. Dus denk ik dat ik 't maar hou bij mijn oude dokter (als hij terug van vakantie is). Ik voel me toch veel vertrouwder bij hem hahaha :P Nou, dat was het dan voor vandaag. Ik vertel de volgende keer wel meer over de behandeling zoals wat zij allemaal bij mij heeft opgemerkt, dus stay tuned! ;) Nog een prettige dag verder!! ^-^ Peace!! XDD
Ik moest er naartoe, omdat mijn eigen paranormale dokter 3 weken op vakantie ging naar bali. Ik heb nog steeds last van eczeem (vertel ik 'n andere keer misschien meer over) dus heb ik nog behandeling nodig. Mijn eigen dokter raadde mij een collega in elst aan. 'T was 'n vrouw van 65 jaar waar hij zelf ook weleens in behandeling bij ging. Hij zei dat zij lichamelijk ook heel erg sterk was en dat je haar energie heel erg goed kon voelen. Hij prijsde haar best wel waardoor ik hoge verwachtingen kreeg en heel graag 'n keertje bij haar in behandeling wilde gaan. Maar helaas werkte die vrouw niet op de woensdag en de zaterdag. Dus kan ik er voorlopig nog niet naartoe. Mijn vader heeft er speciaal 1 week vakantie voor genomen (hij heeft een acupuntuur praktijk, vertel ik ook 'n andere keer meer over). Dus kan ik volgende week waarschijnlijk 2 keer naar die vrouw in elst toe. Ik kan niet wachten! :P
Maar voor vandaag moest ik dus even naar de paranormale dokter in horst, omdat zij de enige was die op de woensdag werkte. Bovendien is horst ook 'n stuk dichterbij, dus is dat wel handig. Mijn eigen dokter is trouwens een man. Een hele aardige, wijze man. Ik voel me altijd erg op m'n gemak bij hem. Maar nu hij op vakantie is, zit ik nu bij een andere dokter en deze is een vrouw. Zij is ongeveer even groot als ik (ergens in de 1,57m ofzo) en ze ziet er erg vriendelijk uit. Haar behandeling was wel heel erg anders dan ik gewend ben van mijn eigen dokter. Maar dat is eigenlijk wel logisch. Want ook al zijn de mensen paranormaal begaafd. Iedereen geneest en behandelt op zijn eigen manier.
Om te beginnen duurde deze behandeling anderhalf uur (maar dat is alleen bij de eerste sessie, de volgende sessies duren ongeveer 1 uur), de kamer waarin zij werkte was veel groter, ze had een massagebed en ze had geen wachtkamer. Ik vond 't wel 'n beetje jammer dat zij geen wachtkamer had, want dan kan mijn vader toekijken hoe zij mij behandelde. Dat vind ik niet echt prettig. Als een dokter mij behandelt heb ik liever dat ik dan alleen ben met die persoon. Dan voel ik me veel rustiger, veiliger en heb ik het gevoel alsof alles kan vertellen zonder me ergens zorgen over te maken. Want bij die sessies vertel ik vaak hoe ik me voel, wat ik allemaal heb meegemaakt, wat mij dwarszit en dat soort dingen. Het lucht echt op om dat soort dingen te vertellen. Want als je je zorgen of gedachtes uit, dan zit het niet meer (diep) in je hart verstopt. Dan kan het je ook niet meer dwarszitten en hoef je er ook niet meer over te piekeren. Bovendien zijn die dokters ook nog eens heel wijs. Dus geven ze vaak goede raad op je problemen =].
Nou, ik had daar dus een afspraak om 9 uur s'morgens. Maar ik werd veels te laat wakker (om 8:20 uur), dus was het echt allemaal chaos en haasten, haasten, haasten. Gelukkig is horst maar 20 min rijden, dus kwamen we nog redelijk op tijd aan hahaha. Maar ik had alleen geen tijd meer om te eten. Dat was wel jammer, want zonder een volle maag zijn mijn voeten vaak koud. Zelfs als ik sokken aan heb :P Eenmaal bij de paranormale dokter in horst aangekomen, konden we gelijk naar binnen (want zoals ik al eerder zei, ze had geen wachtkamer). Ik moest eerst een formulier invullen met allerlei vragen. Toen we klaar waren met het invullen van het formulier moest ik op het massagebed gaan liggen en begon ze me te behandelen.
Velen krijgen bij paranormaal dan vaak 't idee dat 't dan superbijzonder of spooky ofzoiets is, maar dat valt eigenlijk best wel mee. De dokter gaat dan gewoon met zijn hand over je lichaam of legt zijn hand op 'n deel van je lichaam en dan voel je op die plaats een soort energie door je lichaam stromen. Als de dokter dan een blokkade tegenkomt, zorgt hij ervoor dat dat weggaat. Hij is dan net een soort tussenpersoon met een uitlaatklep zeg maar. Nouja, ik vertel 't niet echt goed. Maar ik denk dat je wel weet wat ik bedoel, toch? :P In ieder geval voel je je achteraf dan wel een stuk relaxter en zit je lekkerder in je vel. Het is helemaal niet eng of pijnlijk ofzo. Het voelt eigenlijk best wel prettig aan (vind ik dan :P).
Ik lag ongeveer 20 of 30 min (ik weet het niet meer zeker :P) op het massagebed. Daarna moest ik op een krukje gaan zitten en begon ze mijn hoofd, nek en schouders te behandelen. Nadat ze klaar was met behandelen hebben we nog 'n tijdje gepraat over wat ze allemaal bij mij opmerkte en wat volgens haar goede oplossingen/oefeningen waren om dat te verminderen (daar vertel ik de volgende keer wel meer over). En toen was het tijd, dus moesten we gaan. Dat was mijn dag bij de paranormale dokter in horst zo'n beetje.
In totaal duurde mijn eerste behandeling anderhalf uur. Het eerste half uur werd gebruikt om het formulier in te vullen (want 't was toch wel veel wat er ingevuld moest worden, dat was wel anders bij mijn oude paranormale dokter), het tweede halve uur werd gebruikt voor de behandeling en het laatste halve uur werd gebruikt om te praten over allerlei dingen. Persoonlijk weet ik niet of ik er nog wel een tweede keer naartoe ga. Ik vond de behandeling best wel duur (ook al krijg je 't vergoed van de verzekering) en er werd ook geld gerekend alleen maar om te praten. Dus denk ik dat ik 't maar hou bij mijn oude dokter (als hij terug van vakantie is). Ik voel me toch veel vertrouwder bij hem hahaha :P Nou, dat was het dan voor vandaag. Ik vertel de volgende keer wel meer over de behandeling zoals wat zij allemaal bij mij heeft opgemerkt, dus stay tuned! ;) Nog een prettige dag verder!! ^-^ Peace!! XDD
maandag 27 juli 2009
Just a little introduction
Hello people,
This is my first time blogging.
I´ve never made a blog before, but since my friend has made one.
I decited to make one too.
It´s also because I always have a lot of thoughts on my mind
and because I have a very boring life.
I have nothing better to do (because it's holiday now and I'm not going on vacation),
so I decited to put my thoughts here. They may not be interesting, but it´s always better to express your thoughts somehow instead of keeping them to yourself. Or else it will drive you crazy, because you will be thinking about it over and over again. Well, it happens to me sometimes. I´ve been keeping my thoughts for myself for too long.
I think my brain is overworked because of it, so that´s why I´m expressing it now. This may not be interesting to read (and I actually don´t really care if any of you do read this or not), but at least my thoughts and worries are gone :P
Well, this is it for now. I'm getting lazy again, so I will tell more about myself the next time.
Bye bye!!
This is my first time blogging.
I´ve never made a blog before, but since my friend has made one.
I decited to make one too.
It´s also because I always have a lot of thoughts on my mind
and because I have a very boring life.
I have nothing better to do (because it's holiday now and I'm not going on vacation),
so I decited to put my thoughts here. They may not be interesting, but it´s always better to express your thoughts somehow instead of keeping them to yourself. Or else it will drive you crazy, because you will be thinking about it over and over again. Well, it happens to me sometimes. I´ve been keeping my thoughts for myself for too long.
I think my brain is overworked because of it, so that´s why I´m expressing it now. This may not be interesting to read (and I actually don´t really care if any of you do read this or not), but at least my thoughts and worries are gone :P
Well, this is it for now. I'm getting lazy again, so I will tell more about myself the next time.
Bye bye!!
Abonneren op:
Posts (Atom)