Ik voel me vreselijk vandaag!! T^T

Beste lezers/lezeressen,
Wat ik nu ga schrijven is een heel depressief stukje,
omdat ik me vandaag echt niet lekker voel.
Dus als je geen zin hebt om treurige gezeur aan te horen, adviseer ik je dit niet te lezen!!
Dus als je het toch doet en het tegenvalt, is het je eigen schuld! (Sorry voor de rudeness, maar ik ben nu in een slechte bui :P)

Ik voel me vandaag echt vreselijk!! Een tijdje geleden (ongeveer anderhalve week terug) is mijn eigen paranormale dokter terug gekomen van vakantie. En toen hij mij die zaterdag behandelde ging het wel oke. Maar toen ik de woensdag erna weer naar hem toe kwam, viel mijn eczeem toestand weer een beetje tegen. Ik zei toen tegen hem dat ik kruidenthee dronk. Hij zei daarna tegen mij dat het misschien dat beter was als ik een tijdje met kruidenthee zou stoppen. Misschien dat dat beter zou werken. Want tot nu toe gaat mijn eczeem nog als een golvende beweging. Op en neer, op en neer (eventjes beter en dan lijkt het weer wat minder goed te gaan). De kruidenthee met de paranormale behandeling kan met elkaar botsen. Hij probeert namelijk vrede in mijn lichaam te brengen. Terwijl de kruidenthee iets in mijn lichaam veranderd. En dat is ook zo. Want als ik bijvoorbeeld mijn huid kapot heb gekrabt, komt er vocht uit mijn huid. En als ik dan kruidenthee drink, zorgt het ervoor dat het langzaam stopt. Ik was best wel zenuwachtig toen ik hoorde dat ik met de kruidenthee moest stoppen. Want ik drink het al heel lang. En ik was ook bang dat mijn eczeem erger zou worden als ik ermee zou stoppen. Maar aan de andere kant ging ik wel 2 keer per week naar hem toe. Dus kon ik wel eerst 2 dagen zonder kruidenthee proberen en daarna als het erger wordt, gewoon weer kruidenthee drinken. Nou heb ik voor zover dus al bijna 1 week zonder kruidenthee gedaan (ik ben vorige week zaterdag gestopt met kruidenthee drinken). Nouja eigenlijk zijn het al 7 dagen, dus heb ik al een 1 week zonder kruidenthee gedaan :P.

In het begin ging het nog wel goed. Ik voelde me ook echt blij dat ik geen kruidenthee hoefde te drinken. Want ik drink het al zo lang! En het is ook een vies drankje. Dus was ik echt blij dat ik dat niet meer hoefde te drinken. Het voelde als een soort van vrijheid aan. Mijn moeder was er ook heel erg blij mee, want dan hoefde ze me er niet steeds aan te herinneren dat ik dat moest drinken. Het voorbereiden van de thee kost ook veel moeite. En als je de restjes prut van de thee weggooit in de containers komen er ook nog eens veel vliegen op af. Dus dat is ook een grote nadeel. Maar daar waren we nu dus eventjes vanaf. Nouja, eerst ging het dus nog goed. Maar de laatste tijd voelde ik me steeds slechter. Vooral de laatste 2 dagen. Ik had echt last van mijn armen. Omdat ik niet aan mijn armen mocht krabben, krabde ik aan mijn benen. Nu is de huid daar ook bijna allemaal open en heb ik ook last van eczeem aan mijn benen T-T. Echt, het huilen staat mij nader dan lachen. Ik merk ook dat eczeemplaatsen op mijn armen een beetje groter zijn geworden. Op mijn schouders is het eczeem ook 'n beetje erger geworden.

Als ik dat allemaal zie voel ik me zo verschrikkelijk!! T-T Ik wou echt dat ik op dit moment een einde aan mezelf kon maken! Of dat ik mijn armen eraf kon hakken, zodat ik de jeuk niet zo zou voelen en de rest van lichaam niet kapot kan krabben. Ik heb echt ZO'N LAST VAN JEUK!! IK WORD ER GEWOON GEK VAN!!! Ik heb echt het gevoel dat ik zit te flippen! Net heb ik dan ook een poosje keihard zitten huilen, omdat ik me zo slecht voelde. Ik zit echt niet lekker in mijn vel! Ik wou zo graag dat ik van lichaam kon wisselen met iemand!! Het maakt me niet uit wat voor een lichaam! Het maakt me niet uit of het een dik lichaam is of een lelijk lichaam of een te mager lichaam. Als het maar geen eczeem heeft of allergisch is voor dingen!! Ik heb soms echt het gevoel dat mijn geest gevangen zit in een lichaam die ik niet wil hebben. Ik wil vrij zijn!! Ik wil dingen doen die de andere meisjes van mijn leeftijd ook allemaal aan het doen zijn (ik ben nu 17 jaar)!! Ik wil ook met vriendinnen kunnen uitgaan!! Ik wil ook een nachtje bij iemand kunnen logeren!! Ik wil ook met een stel vriendinnen op vakantie kunnen of gewoon ergens dicht in de buurt gaan winkelen of lol maken!! Maar dat is allemaal TEVEEL GEVRAAGD!!!

Ik had ergens gelezen dat iemand zei:' Als iedereen zijn eigen problemen bij elkaar zou gooien en de problemen van de anderen zou zien. Dan zou degene zijn eigen problemen terugnemen.' Ik vond dat wel een mooie uitspraak. En soms denk ik:' Dat is misschien ook zo.' Maar op dit moment zou ik niets liever willen dan te willen wisselen met iemands anders z'n leven. Het mag dan misschien niet zo perfect zijn. Misschien zou ik dan hard moeten werken om alles wat ik wil aan te schaffen. Maar dat heb ik er dan echt wel voor over. Alles behalve dit!! Want dan kan ik tenminste de dingen doen die ik wil doen. Zoals lol maken met vriendinnen! Ik heb op dit moment echt het gevoel alsof mijn hart wordt verscheurd door verdriet, bitterheid, pijn & angst! Ik wil zo graag zoveel leuke dingen doen!! Zoals allerlei spirituele beurzen bezoeken, een dagje winkelen met vriendinnen in rotterdam amsterdam of eindhoven ofzo, en nog zo veel MEER dingen!! Maar dat kan ik allemaal niet!! Allemaal door mijn eczeem en mijn STOMME voedselallergie!! T^T Een ding wat ik zeker niet kan doen is dus met vriendinnen naar een ver land reizen. Want ik kan het eten daar gewoon niet eten. Net zoals ik nu echt dol ben op japan en korea. Ik zou daar nooit naartoe kunnen gaan omdat het eten daar voor 90% (misschien wel meer) uit zeevoedsel bestaat. Ik voel me beperkt in zoveel dingen!!

Eerst dacht ik dat ik het nog wel aankon. Omdat ik nog hoop had dat het met de jaren allemaal wel beter zou worden en dat mijn voedselallergie misschien minder zou worden. Maar nu het allemaal dichter bij komt (ik ben nu al 17!!), begin ik toch een beetje te wanhopen en trek ik me dat toch wel erg aan. Vooral omdat ik nu nog 2 jaar op school moet zitten, doordat ik mijn vwo niet kon halen. Nu doe ik dus havo en mijn vriendinnen zitten al in hun laatste jaar op vwo. Ik heb dus nog maar 1 jaar de tijd om leuke dingen met ze te doen. En daarna gaan ze naar de universiteiten die verder weg zijn. En dan heb ik dus niet meer de kans om zo vaak met ze af te spreken. Ik wil echt ZOO GRAAG een keertje bij iemand logeren of dat iemand bij mij logeert. Maar zelfs DAT is teveel gevraagd! T^T Ik voel me op nu echt zo ellendig dat ik het niet eens onder woorden kan brengen. Als ik dit dan tegen mijn psycholoog of tegen mijn dokter zeg, zeggen ze steeds dat dit normaal is en dat ik niet zo ver weg moet denken. Ik moet van ze in het 'nu' leven. Maar ik kan het niet helpen om zo te denken. Want het is gewoon de realiteit. Het is gewoon de weg die komt. De weg waar je niet uit kunt ontsnappen.

Mijn jeuk is s'nachts het ergst. Dat zei ik ook tegen mijn paranormale dokter. Hij zei dat hij me elke avond om 10 uur 5 min zou instralen van een afstand. Hij zou dan zijn hand leggen op het plekje onder de navel en dan heel sterk aan mij denken. Ik zou dan hetzelfde moeten doen. In het begin werkte het wel (vorige week zaterdag). Maar die nacht erna (zondag) ging het weer niet zo goed. Dus had mijn vader hem de volgende dag (maandag) gebeld om te vragen of hij mij langer kon behandelen. Dat deed hij dus en daarna ging het weer even goed. Maar vannacht ging het helemaal mis. Ik had zo'n last van mijn eczeem dat ik me totaal niet kon concentreren. Ik had veel pijn en superveel jeuk en nouja...ik zat gewoon echt niet lekker in mijn vel! Ik wilde dit eigenlijk voor mezelf houden. Want dit zijn toch wel erg depressieve gedachtes. Maar mijn dokter zei dat het niet goed is als ik alles opkrop. Want dat zou weer voor allerlei spanning zorgen onder mijn huid en dat zou mijn eczeem kunnen verergeren. Dus heb ik maar besloten om mijn gedachtes hier neer te zetten.

Ik moet ook van de dokter & de psycholoog leren om te ontspannen. Want als mijn lichaam rust heeft, heb ik niet zo'n last van jeuk. Misschien dat ik daardoor s'nachts dan ook beter kan slapen. Ontspanningsoefeningen trekken mij niet zo erg aan. Dus had ik niet zo'n zin om die dingen te doen. Maar een vriendin van mij zei dat ze graag yoga wilde doen. En dat leek mij ook wel interessant. Dus vroeg ik toen ik bij mijn paranormale dokter was of yoga misschien iets voor mij was. Hij zei dat het wel goed voor mij was, omdat ik dan leerde om te ontspannen & het is ook goed voor je lichaam. Dus vond hij het goed dat ik dat ging doen. Hij raadde mij dat zelfs aan haha. En nou is dus alles bijna geregeld.

In ieder geval ga ik dus een keertje met die vriendin naar een gratis proefles van yoga om te kijken hoe dat is. Maar ik ben bang dat ik mezelf dan helemaal in moet wikkelen in het verband. Mijn armen zijn al bijna helemaal open (ik heb een hele grote wond op mijn armen, dus als ik kleren draag moet ik vaak een doek om mijn armen doen, want anders maak ik mijn kleren vies. En als ik die doeken om mijn armen heb, voel ik me veiliger. Want dan valt het erge eczeem op mijn armen niet zo op. Nouja, dat kun je dan niet zien. En dat vind ik fijner). En op mijn benen heb ik nu ook best wel veel wondjes waar nog vocht uitkomt. Dus als ik daar dan geen verband of gaaskompres of wat dan ook opdoe, dan zit mijn broek onder. En dat is vies. Mijn moeder zegt dat het niet erg is, omdat je die kleren nog altijd kunt wassen. Dat is ook zo. Maar ik kan het niet helpen om het erg te vinden dat ik mijn kleren vies maak. Soms irriteer ik me zo erg aan mezelf! Ik wou dat ik wat makkelijker met alles om kon gaan. Dat ik wat relaxter in mijn vel kon zitten. Maar helaas, zo ben ik niet. Niet dat ik ergens in geloof ofzo. Maar soms heb ik het gevoel alsof god mij niet mag. Dat hij mijn familie veracht en daarom heeft besloten om mij een van de ergste mogelijke ellendige dingen te geven en alle goede dingen die in mijn leven komen tegen te werken. Het is een absurd idee dat weet ik. Maar soms heb ik gewoon zo'n gevoel en denk ik dat. Ik kan het niet helpen...

Dit artikel wordt nu wel erg lang, dus hou ik er nu mee op. Ik post zometeen denk ik nog een nieuw artikel, omdat ik nog best wel veel te vertellen heb. Bovendien heb ik al een lange tijd niks meer geblogd. Dus is dit een soort van goedmakertje :P. Nou ehm...dan wens ik jullie verder nog een prettige dag/middag/nacht! (of whatever de tijdstip is dat jullie dit zitten te lezen) Tot de volgende artikel!! Peace!! ^^ (ik weet dat het raar is om een superdepri artikel te beeindigen met 'peace' :P, maar mijn bui is nu wel een beetje gezakt. Ik voel me nu weer wat beter haha. En het bloggen zorgt ook wel voor afleiding van mijn eczeem + jeuk, dus is dat wel fijn! ^^ Mijn frustraties uiten helpt dus echt hahaha :P)